is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwste poëzij.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TREURSPEL. ï<>3 En gij kunt vraagen? ..• Gij!

EVANDER.

De liefde deedt mij duchten. Dees blik van uw gezigt doet mijne zorgen vlugten. Dit heldenöog, mijn zoon! ontdekt me uw zuiver hart. Uw ziel fpreekt uit dat oog, en ijilings zwicht mijn fmart. De onreine boezem fmoore, ontveinze de euveldaaden; Maar 't oog zal fteeds het hart, ondanks zich zelv', verraaden. De glans der waare deugd blinkt in 't onfchuldig oog Zoo fchoon gelijk de zon thans rijst aan's hemels boc>g. Gij hebt dan uwen plicht, uw' Godsdienst niet vergeeten? ...

0 licht voor 't duister hart! o troost voor 't teêr geweeten! Doorgloei geheel zijn ziel; zoo zij mijn grootfte roem,

Dat hij mij vader, ik hem kind en Christen noem'! ■

Maar zeg mij toch, mijn zoon! wat gij hier moest verrichten?

OLINTES.

Zie aan uw' wensch voldaan, en alle uw zorgen zwichten: Of mopglijk jaagt mijn taal uw ziel een fiddring aan... Ik beef! ... o neen , ik juigch! ... ik heb mijn' plicht gedaan.

EVANDER.

„ Wat groot geheim!" - Vaar voort, voldoe aan mijn begeeren.

OLINTES.

Gij weet, hoe Mahomst den Turken dorst bezweeren. Dat zij, zoo lang ze 't zwaard, 't welk hij in zijne hand Gevoerd heeft, achten als het heerlijk onderpand Van zijne heldendeugd, geen vijand zullen vreezen, Maar dat hun wapenmagt zal onverwinlijk weezen: Gij weet, dat dec-s mosquée dien voor hun eedlen fchat

1 Naast hunnen koran, in hun heiligdom bevat;

En dat men 't Christenheir, 't welk Salems fterke muuren Bezet houdt, reeds één jaar, kloekmoedig kon verduuren Ti, daar men wondren van 't behoud diens zwaards verwacht, G 4