Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TREURSPEL. u

Ons doel zy één, nu ons dezelfde rampen drukken, 't Is anders vruchtloos wat men overlegge of tracht'* lk heb het wel voorzien , ik heb het wel verwacht, Dat van vorst Albert, die op Gesiers zy' blyft hangen, Geen byftand, maar wei hoon en nadee', waa^ te ontvangen. De aêloude zeden, door geen valfchen tooi gefierd, De deugdzaamheid, die ons door de armoede eigen wierd, Diezyn't waardoor wy't oog eens wulpfchen volks mishaagen, Dat voor zyn heeren kruipt en 't flaaffcbe juk wil draagen. Het gaat te verr'. Hier ftrekt Hechts de arbeid voor bedwang. Die vrygeboren zyn, zyn van gelyken rang. Welaan, dat onze moed, eer dwang ons allen veile, 't Recht der natuur en de eer van Zwitferland herftelle! By d'algemeenen ramp, die ons vervolgt en drukt, Gaan we onder 't zwaar gewigt van eigen ramp gebukt. 6 Melchtal, Gesier deed u zyne wreedheid voelen. Gy, Werner, weet, waarop zyn vrekheid Hond te doelen. Komt, vrinden, dat men zweer', dat, eer deze eikenboom, De eer onzer hutten, een vernieuwde kruin bekoom', Door onzer aller moed, 't vermogen der tirannen Uit deze landftreek zal gejaagd zyn en verbannen. Waak, hemel! voor een volk en zyn behoudenis, Dat vrygeboren wierd en niet heerschzuchtig is;

Geen

EERSTE BEDRYF.

Sluiten