Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

32

In

De nyverheid herneemt heur krachten,

Zoo lang door 't oorlogs - wee geboeid; Wat mag men niet van haar verwachten,

Wanneer ze in eedle drift ontgloeit! Wat kan ze ons niet al heils vergad'ren! Zy is 't alleen, die alle rad'ren,

Op eens, de beste werking fchenkt; En, als de kronkelende ftroomcn, Die van de fneeuwryke Alpen komen,

Ook 't allerkleinfte beekje drenkt.

De nyvre koopman zendt zyn fchepen,

Op hoop van winst, naar Indus ftrand, Om ryke fchatten meê te fleepen,

Uit gints gewest, naar 't vaderland. Hoe hoog zal niet zyn blydfchap ryzen, Wanneer zy hem die wimpels wyzen,

En *t fchip de blanke leê gensfekt! Darr zullen duizend huisgezinnen, Vernoegd, den kost weêr ryklyk winnen.

Wie nu 't gebrek verlegen maakt.

DE VREDE.

Sluiten