is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe honig-bije, zijnde een uitmuntende verzameling van schoone versen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

( no )

Tk blyve alléén, helaas! in diapen rouw gezeten,

En treure om mynen Zoen, daar Ge elk van rotawontheft: Het Feestgeluid verkeert by my in jammerkreeten,

Elk vonk van 't vreugde-vuur in blixem die my treft. Hoe meideik best het naar, fchoon wenfchelyk, verfcheyen

De wellust uwer ziel? Ach! teêrbeminde Vroüw! Uw droefheid doet me een' vloed van heete traanen fchreyenï

Als U de fmert verteert moort my een dubb'le rouw, Gy weet, hee Broeders brief ons beider hart ontroerde,

Een brief, waar van myn ziel nog op 't herdenken beeft; Gy weet, hoe hoop en vrees my ylings herwaart voerde, " DaarGy, vol zorg en angst, op't ziekbed kwynen bleeft, Ifn naar verlangen deed my deeze wallen nad'ren,

En gaf my, daar myn ziel voor uit vloog, dubb'len fpoed :, Hoe groeide op ieder tred, ellendigfte aller Vad'ren !

De wreede onzerkerheid in 't afgepynd gemoed!, t Genaake, onkundig van het noodlot my befchooren '

'tVerblyf van mynen Zoon: 'k vraag elk hoe 'tmethem zyj En vreeze in 't onderzoek een klaar bericht te hoorenj Maar 'k vraag'ten tweedemaale, en niemand aiftyvoord my.