Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

• 3o Karel en Karolina.

hoop en troost, en thans . . . ach Karolina! . . . myn eenigst uitzigt, myne eenigfte toevlugt, in deze volkryke Stad. . . . Karolina! verbeeld u dien donderflag! Aristus ftondt boven aarde. . . .

Karolina, niét alk t'kenen van de uiierfte oiu> nering.)

Wat zegt gy Karei! Aristus dood' Groote God, ontferm u onzer! . . . Die weldnadige! die godde lyke man! . . . Ó! hy was voor alle noodlydenden het geen de dauw voor het dorftend aardryk is.... Ach! Karei! Wat zal 'er van ons worden! Onze eenige troost . . . Aristus. . . .

Karel.

Is niet meer. ... Ik heb zyn lyk gezien . . . de geruste haop der ortfierflykheid vertoonde zig op het godvrunig wezen, daar hy mede ontfhpen was. ... De zielen ■ balfem van goed gedaan te hebben fcheen nog zyne verflyfde wangen een gloed van teven by te zetten. . . . Ach hoe aandoeniyk is de dood des regtvaardigen! . . . Eene menigte men. fchen Honden by zyn lyk ... ik hoorde geen ge luid ... ik zsg geene traanen . . . ftomme fmart ... ftil zielsverdriet ... een verfcheurd hart . .. was op aller gelaat te lezen. ... o! Karolina ! Wat was die ftilte akelig! . . . Wat was zy eerbied waardig! Maar hoe benam zy yder alle denkingskragt. ... Ja! elk ftondt als van den donder getroffen ftok ftyf, als een fidderend zondaar, die voor Gods oordeel gaat verfchynen . . . die alle oogenblik den klank zyner ftemme verwagr, . . . Zo flond ik! Ach ik had ook geene traanen om dat dierbaarlyk te wasfehen, om. . . .

Ka.

Sluiten