Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

(?)

Die vriendfchap, die ons hart aan naauvve banden legt, Wordt in een hoogen rang te dikwerf plaats ontzegt. Zoo flyt een Landman dan, in vreugd zyn leevensdagen, Die hem een' blyden blosch doen op het aanzigt draagen, Gewoon aan de arbeid en het oefnen van zyn vlyt, Slypt hy nog zyn vernuft in zynen leegen tyd, Als hy getallen op zyn boerewagen tekent, Daar zig een fteeman, hoe vernuftig, ftomp op rekent; En nogtans het geheim blyft voor zyn oog bedekt: Is 't dan de Landman, die onze aandacht tot zig trekt? Als wy zyn arbeid hem zo yvrig zien verrichten, Of hem befchouwen in 't beoefnen zyner plichten, Die hy zo duurzaam als zyn eigen leeven fchat* Hebt gy o fteeling die genoegens in uw ftad? *t Onfchuldige vermaak van 't vrolyk buitenleeven, Doet u zo menigwerf de grootfte fchatten geeven, Op dat op 't juichend land dan vry in de open lucht, Wen gy 't gewoel der ftad en lasten zyt ontvlucht, By 't ruisfchend beekje of in het ftille zomerlommer, Gy vrolyk adem fchept, ontlast van allen kommer,

En

Sluiten