Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

5l8 de waardige onderkoning.

febe Paleis 'er van daverde, en de bekwame vertaling van dit antwoord, gaf aan iedereen een hoog denkbeeld van zijn verftand en kundigheden. De geheele vergadering ftond verrukt , maar boven allen bewonderde shaon malon de geestrijke welfprekendheid van zijnen Onderkoning; en de ongemeene geleerdheid van deszelfs Tolk. Eenige dagen daarna vertrok hij, zeer voldaan over de gelukkige dubbele keuze, openlijk verklaareude, dat Johor beter geregeerd zou worden, dan eenige andere Provintie van zijn rijk.

Barkóut was , nicttegenftaande zijn wild voorkomen , één der waardigi'te honden van de wereld; het buigzaamfte en leerzaamlte beest. Mani gewende hem, door oplettendheid en liefkoozen, zoodanig, dat hij aan dezen wijzen Staatsdienaar de grootfte achting betuigde, en door deszelfs lesfen zoo aannam, dat hij zijnen post als Onderkoningy met even zoo veel deltigheid als ongedwongenheid, vervulde. IJjj Itondt vroeg op, en verichcen alleen uit Elikttte bij het Leyee j van daar ging hij in den geheimen Staatsraad.

Hier ftelde de eerfte Staatsdienaar de moeilijke belangen des lands voor, die wijdlopig onderzocht werden, en waar over elk vrij zijn gevoelen zeide. Nadat de Onderkoning over het onderwerp geblaft hadt, gaf hij door zijne uitfpraak , de volle beflisfing, welke de Staatsdienaar met nooit betwiste getrouwheid, in het Siamsch overzette.

Na het eindigen van den Staatsraad, ging barkóut in de Audiëntie-zaal , alwaar eene groote menigte volks hem , met eerbied'g (lilzwijgen , opwachtte. I ïij hoorde met geduld, deelde genadebewijzen met fchranderheid uit, en weigerde ze met beleefdheid. Met écu woord, hij cn zijn Tolk gedroegen zich zoo wel, dat elk , die iet te verzoeken hadt , of voldaan , of getroost na huis ging.

Vervolgends werdt voor den Onderkoning het middagmaal opgedischt , dat wel eenvuuwig , maar van fcherpen aard en van aanzienlijken overvloed was , waarbij barkóut dan zulke bewijzen gaf van eetlust, dat hij den belden van den ouden tijd niets behoefde te wijken. Na het middagmaal vermaakte hij zich , in gezelfchap van zijnen Staatsdienaar, of met het exerceeren van zijne krijgstroepen , of met jaagen in zijn Park. Als hij in zijn paleis te rug keerde , floot hij

zich

Sluiten