is toegevoegd aan je favorieten.

Vaderlandsche bibliotheek van wetenschap, kunst en smaak.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

672

BE ZO BI ER - A VON/ Di

der hun, deeden voorflagen, om eene gaaf, welke voor m'emand hunner in perfoon eenig voordeel opleverde, terug te zenden. Doch dit voorftel werd door de anderen verworpen. — Rubens, van dit gefchil onderrecht, bood hun verfcheiden duizend kroonen — volgends fommigen, niet minder dan agt en twintig duizend — indien zij hem de Schilderij terug wilden geven. De bezitters, fteeds zich zeiven gelijk blijvende, beflooten daar uit aanftonds, dat de Kunstenaar het Stuk onnavolgbaar moest oordeelen, dewijl hij anders veel liever een wedergaê zou willen fchilderen, dan zoo veel gelds te willen

misfen. De aangeboden prijs zoo als doorgaands plaats

heeft bi] gewaande Kunstkenners — gaf hun veel verhevener denkbeeld van deszelfs waardfj, dan hunne oogen of hun verftand 'er in hadden kunnen ontdekken. Zij werden in eens Lieden van Smaak; en het Schilderftuk is naderhand altijd met behoorlijke achting behandeld.

de zo m er-avond*

Beglansc van 't avondrood des lieven hemels beeft

Op 't voedend graan de daauw. De zachte beeldtenis des zomer-avonds zweeft

Klaar in des oevers blaauw.

Schoon is de waterval, daar hij met lillend fchuim

In 't vruchtbaar landfchap daalt. En fchoon is de avondftar, die, aan des hemels ruim,

Met purpren glanfen praalt.

Schoon is der beemden groen en 't ftatig eikendal,

Der vog'Ien heilig lied. Gelukkig hij, die, onder 't heerlijkst feestgefchal,

Zijn halmen rijpen ziet.

Hoe fchoon en wonderlijk houdt 's aardrijks Opperheer

Den eeuwgen liefdeband! Den glimworm en de zon, den druppel en het meir

Schiep ééne vaderhand.

*

Gij wenkt, Almachtige! wen hier den hogen eik

Het dorre blad verlaat. Gij wenkt, als daar, in 't immer meeteloze rijk,

Een wereldftel vergaat.