is toegevoegd aan uw favorieten.

De dood van Edipus, treurspel.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TREURSPEL. 9$

Thands zult gij 't brood mij niet met zoo veel zorg vergaderen, En voeden met uw zweet den tederfte aller vaderen. Gaat, draagt mijn' dank daar voor, mijn liefde, met u mee,

En fmaakt thands beter lot op dccs mijn jongde beê ! *

't Brak alles op dit woord in hartverfcheurend fnikken

En heete tranen uit, en fcheen in rouw te dikken,

En in een' oogwenk weêr was 't alles diep verdomd.

Wen ons op 't onverwachtst een dem in de ooren bromt,

Die doodfche flilte doort, ons de aders doet verdijven,

En 't hair op 't üddrend hoofd te berge fchijnt te drijven ,

Terwijl ze aan allen kant zijn' naam weergalmen doet:

Wat mart ge,ó edipus,daar 't uur ten einde spoedt?

Hij wordt die dem gewaar, rijst op, en ziet den koning:

Mijn dierbre , geef mij thands uw laatde dienstbetooning,

Dat ik mij van uw trouw verzekcre eer ik fncev',

En aan uw tederheid mijn kindren overgeev'!

(Dus fpreekt hij) Reik me uw hand ten onbedrieglijk tecken ,

Dat gij dat heilig woord haar nimmer zult verbreken.

De vorst, in "t hart geroerd, verbindt zich- zelv' gereed,

En'ftaaft hem, woord en trouw door een' gewijdcu eed.

Nu wendt zich Edipus tot bei die droeve telgen,

En zegt: 't Is tijd, den kelk des noodlots in te zwelgen ;

Mijn dochters, drukt mijn hand! uw teerheid blijft mij dier:

Verlaat me, en gaat getroost, gaat welgemoed van hier.

Tracht