is toegevoegd aan uw favorieten.

Vriendenzangen, aan de deugd gewyd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Treurig', als zy neigt ter aarde,

Waar haar blaadjes zyn verfpreid, Daar, helaas! het kwynend vruchtje

Eindelyk den dood verbeidt:

Zo gefolterd, dwaal ik eenzaam

In een nacht van rampen voort; Ongevoelig rees een nevel,

Die de vreugd myns levens ftoort.

't Vrolyk beekje van genoegen,

Uit de reinfte bron ontdaan, Ruischte helder, kabblend heenen,

Lagchte 't groen der velden aan.

Onverwelkbre, zachte roozen

Sierden zynen groenen boord; 't Blinkend kruid der jonge lente

Bloeide hier bevallig voort.

G 3 In