Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VAN DEN B V E E E. ï$l

maer het denkbeeld van eene Stam koomt hier, in het zinneprent , niet te pas, en de gemelde zwaerigheid laet zich ligtelyk oplosfen , gelyk het een en ander , in het vervolg , naeder blyken zal. —- De Scepter dan is de Koninglyke macht en heerfchappy. Deeze zou van Juda niet wyken , dat is , Juda zou de oppermacht krygen , over de andere Stammen ; uit Juda ilonden , geduurende eenen eenen geruimen tyd , Koningen voort te koomen , die, over gansch Israël, heerfchen zouden.

De Wetgcever, voegt er de Aertsvader by, zal niet wyken , van tusfehen zyne voeten. — Hoe komt een Wetgeever te pas, tusfehen de voeten van Juda? Wanneer men deeze vertaeling behoudt, is de fchildery waerlyk zeer onnatuurlyk. Kan een Koning afgebeeld worden , met eenen Scepter in de hand, en met eenen anderen perfoon, . die wetten geevt, tusfehen zyne voeten ? Om deeze zwaerigheid te ontwyken , hebben zommigen eene Hebreeuwfche fpreekmanier te hulp geroepen , volgens welke een gedeelte van het lichaem, voor den ganfehen perfoon, genoomen wordt, zodat de voeten van Juda niets anders zouden beteekenen, dan Juda zeiven. Maer, behalven dat deeze uitlegging zeer willekeurig is, zegt de Aertsvader niet, van zyne voeten, maer van tusfehen zyne

VII. DEEL. K 4

Sluiten