Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ë N HET OOSTEN. 3

moeilijk, wegens de veele verfchillende alphabetteu en karakters, welken men, in het fchrijven, gebruikt: eert geheel ander alphabet word in de kanfelaarij, een ander in brieven, een ander in de geregtshoven, een ander door de geleerden, een ander in rékeningen, e, z. v. gebruikt. Die het eene zeer vaerdig leest, kan daarom nog geen woord in het andere lézen. Daarenboven word deze taal altoos zonder zelfklinkers gefchréven, het welk eenen eerstbeginnenden veele moeilijkheden en dubbelzinnigheid veroorzaakt. Schoon de zelfklinkers dan al eens gezet worden, zijn'er, volgens derzelver gedaante, maar drie, doch, volgens den klank, meer dan wij er in Zmeden hebben, de veifchillende klanken van a en 0 médegerékend. AU' deze klanken moeten door eene langdurige en veeljarige oefening geleerd worden. En , wat nog erger is, men fchrijft dikwijls, in zékere fchriften, zonder onderfclieidingpunten, welken, anders, veele médeklinkers onderfcheiden, die, zonder deze punten, anderen volkomen gelijk zijn; want, zonder dezelven, zijn er niet meer dan zéventien figuuren, daar nogthans het Turksch alphabet 33 médeklinkers heeft, en als deze punten, of flippen, niet geplaatst worden, kan ééne letter voor 5 of 6 verfchillende médeklinkers gelden, zij kan b,p, t, th of/, n, i zijn; dit'allesmoet, bij gebrek van onderfcheidingtékens, geraden worden. Hoe meer nu dergelijke letters in een woord voorkomen, zo veel te grooterword de onzékerheid: één woord kan, volgens de verfcheiden zamenbindingen, naar dat hetzelve lang is, voor 30 of 50 ja aoo veifchillende woorden gelden. Als dan zulk een woord er verfcheiden, éven zo onzékere, zo wel vóór als na zig heeft, laat ik u zelf oordelen, hoe moeilijk, A a

Sluiten