Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Sk5 magazijn van

„ gevallen , noch, op eene zoo jammerlijke wij„ ze, hun jong leven verloren hebben."

„ Doch," viel hem ook weder in, „ mis„ fchien hadden zij het ook zoo goed, als ik, niet „ gehad, en, daar zij geen werk vonden, het „ weinigje , dat zij befpaard hadden, wel dra „ opgeteerd. Ware ik flechts eenige dagen vroe. „ ger hier gekomen, ik zou broederlijk voor' ,, hen gezorgd hebben."

Op zijne ganfche reis kwamen die ongelukkige jongelingen hem niet weêr uit de gedachten. Hij fielde zich levendig voor den geest, hoe vader en moeder vergeefs op den zoon hopen , die hun ten fteun zijn zou in hunne oude dagen, en hun de oogen zou fluiten bij hun fterven: hoe de bruid, vruchtloos , de te rug komst haars bruidegoms verbeidt, — al wacht sn wacht en — zich eindelijk in heure hoop bedrogen ziet; hoe vaders, moeders, broeders en zusters, op de noodlottige tijding van den dood der rampfpoedige jongelingen , jammerlijk weeklagen en van fmart bezwijken.

Op het tijdftip nu, dat zijne geheele ziel met deze gefchiedenis vervuld was, haalde hij juist, op zijnen weg, eenen handwerksgezel in ; die geheel afgemat en bijkans flaauw, zich langzaam voordfleepte. Hij fprak hem vriendlijk aan, en vroeg hem „ waar de reis heen ging ?"

„ Naar de naastgelegene Stad," was het andwoord. „ Ach! dat ik flechts daar ware! Ik

„ kan

Sluiten