is toegevoegd aan uw favorieten.

De verloskunde.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

( 347 )

onzer geboorte volgt; en men lèert uit de, zeiven de regelen, welken wij in veele gevallen moeten volgen, om de natuur te helpen, of datgene te bevorderen, hetwelk zij dikwijls niet zoude kunnen teweeg brengen, zonder gevaar voor de moeder en voor het kind.

468. De verloskundige, welke alle deze zaaken grondig doorziet, zal niet alleen befeffen dat een voldragen kind uit den fchoot zijner moeder, volgens de natuurlijke orde, geen uittogt vinden kan, dan door een van dc uiteinden der groote middenlijn van dat foort van eironde lighaam, hetwelk de vrugt in de baarmoeder vertoont, den mond van dit ingewand aan te bieden, maar daar teboven, hoedanig de verfchillende deelen van het kind zich rigten, en opwelk eene wijze dezelven nederdaalen moeten, op dat de verlosfing te gemaklijker gefchiede.

469. Zo de verlosfing zich op deze wijze Zal verrigten moet het hoofd zich dwarslijnig aan den ingang van het bekken 'vertoonen, met het agterhoofd agter de eene of andere azijnmaat, en het voorhoofd voor een der heili g-darmbeenfche vereenigingen gerigt. Hetzelve moet in het nederdaalen meer en meer de agterfte fontenel aanbieden, en wel op deze wijze, dat het agterhoofd tusfehen den boog der fchaambeenderen omvat word, en het voorhoofd zich naar de zijde van het heiligbeen begeeft, enz. De fchouderen moeten in den doortogt, uit de bovenfte naaide onderfte engte, dezelfde verplaatfing ondergaan, naardien derzeiver breedte grooter

is