Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

LOFZANG. o

De Grieken hebben zich zomtyds van 't juk ontllagen, En met eenpaarigheid het Staatsbeftier gedraagen, Schoon dit ook dikwyls met veel onrust ging gepaard ; Tot dat gansch Grieken viel in 't Macedoonfche zwaard. Karthago wierd ook vry: en had die Stad der Steden Sagunt en Rome zelf zo bloedig niet bellreeden, Uit blind vertrouwen op den trotfen Hannibal, Zy had den Nyd verduurd en 't wankelbaar geval. Sints heeft men overal veel ftroomen bloeds vergoote», Om 't Kooinglyk gezag, uit overmagt gefprooten, Uit listig zelfbelang met fchoonen fchyn bekleed,

Door euveldaên in kracht te Hellen , laf en wreed. Lof zy de Zeevaart, die, gefterkt door eedle vonden,

Geen Vorftelyk bellier gedoogt op zulke gronden.

Daar zy den drietand zwaait, ontziet ze Haf noch kroon,

Noch onrechtvaardigheid van ingebeelde Goón.

Zy is 't, die 't menschdom best behandvesc in zyn waarde ;

Zy houdt den Evenaar van 't burgerrecht der Aarde:

Zy kneust de Tyranny; of, valt haar zulks te zwaar,

Zo (levent ze af, en trekt den voorfpoed meê van daar.

Dan briefch' de Heerschzucht vry; zy voelt den moed verd wynen;

De Steden leggen woest, de Landbouw flaat aan 't kwynenj

De Honger derft zyn prooi, de Hofdienst zucht om loon ,

En 't afgekneveld Goud bezwaart vergeefs de kroon. Na dat de fchrandre Kunst, om 's Waerelds as gevaaren,

In weerwil van de Dood, haar wegen door de baaren

A 5 Met

Sluiten