Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

94 het léven'

winter in den mond liep , welken hy toch, al wilde de Parthers hen zelfs veilig geleide geven, niet gemakkelyk zoude ontkomen. Deze last werd getrouwelyk uitgevoerd; en antoniüs van meer dan eenen kant bericht hiervan ontfangende, werd door die hoop wel gepaaid, doch zond evenwel niet eer afgevaardigden aan den Parthifchen Vorst , voordat hy nader by die zo welgezinde Barbaaren onderzocht had, of het geene zy zeiden, in der daad overeenkomftig de meening van hunnen koning ware. Toen zy dit bevestigden, en hem ernftig vermaanden niets te vrezen, of eenig wantrouwen te koesteren, zond hy eenigen zyner vrienden derwaards af, door welken hy nogmaals de veroverde vaandels en krygsgevangenen terug liet eifchen , op dat het niet fchynen zoude, als achtede hy zich gelukkig, zo hy Hechts behouden mogt aftrekken. De Parthifche koning bewilligde hierin , en verzekerde hem, dat zo dra hy aftrok, hy op vrede en volkomene veiligheid, ftaat konde maken, waarop hy binnen weinige dagen met zyn leger opbrak en aftrok. Dan, hoe zeer

hy

Sluiten