is toegevoegd aan uw favorieten.

Poëzy.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de Waerheid. ï6p Of was, of heden is, of namaels zal verfchynen, Zyn kennis famenfmolt met die der cherubynen, Nogthans werdt nimmer God gekend, verbeeld, bepaeld.

Wordt dan de Waerheid, hier zo zeldzaem agterhaeld, Dus fpreektge, ontflipt haer glans aen elks nieuwsgierige oogen; Wordt 's menfehen oordeel fteeds door fchemerlichtbedroogcn, Dan moet verftand en rede alle onderzoek ontvliên, En aen de onweetendheid, en domheid, hulde biên. Do zangheldin verfmaedt die laegheid van gedagten. Hoe! zou onze eedle geest naer geene gaeven tragten, Die hy in 't ruime veld der wysheid groeien ziet? Thans is de dierbre vrucht der milde kennis niet Verboden aen den trek van redeiyke zielen: Thans ziet men om dien boom geen zwarte fpooken krielen; Geen fchrikkelyke vloek, die 't naedrend harte ontftelt, Een Ilias van ramp, en dood of plaegen fpelt, Klinkt, als een donderflag, den fterfling meêr in de ooren, Wanneer hy, met een zugt voor deeze vrucht, gebooren, Den toom van zyn begeerte, om haer te plukken, viert. Ziet, hoe die wonderboom nog welig wast en tiert, En bloeit, en vruchten geeft, wier geur en frisfche verven, Door 't ftormen van den tyd vermindren, noch verfterven. Dees boom wast op den grond van vryheid wonder fchoon, Verfpreidt zyn fchommlend loof en bladerryke kroon,

E5 Eq