is toegevoegd aan uw favorieten.

Frans van der Trenk, pandoeren overste.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ÏANDOEREK OVERSTE. jjj

waarin onze held gevlucht was, tot een gekrukt voorwerp verkoren , op welke de drie pistool fchooten gedaan zouden worden. Eindelijk tekenden zij met krijt een' zeer kleinen cirkel daar op, laadden hunne pistoolen, en Monden in den behoorlijken afMand. Hoe denkt gij, dat, geduurende deeze voorbereiding, de dame en haaren ridder te moede waren? Wie befchrijft best de ontMekenis der eene en de vreeze des anderen ? Hij zoude als een fchurk Merven, zonder zijne geliefde te verdedigen; ten minflen zonder den roem van niet ongewroken gevallen te zijn!..Voor deeze lafhartigheid was zijn karakter niet vatbaar. Hij befloot dan zich in Maat te Hellen, om niet alleen te moeten Merven , of zijnen dood door zijne vijanden duur genoeg te laaten kopen. Het beste tegenmiddel dat hem de kortheid des tijds aan de hand kon geven, was, om oogenblikkelijk zijne bij zich hebbende zak -pistoolen aan te grijpen, en door eene fpleet der kast, waar door hij 'er uit kon zien, in 't onzeekere los te branden, waar door hij ten minMen de omMaanden in verwarring zou brengen, tijd winnen om uit de kast te vluchten, en zich in zekerheid te Hellen; de uitvoering gelukte hem, en voldeedt aan zijne verwachting. De onverwachte fchoot ontHelde hen allen, en de een zag den anderen aan als of zij den da der daar van onder den hunnen zochten. Onze held maakte zich woedend , fchopte met zijnen voet de kast open, fprong 'er uit, fchoot het tweede pistool, dat hij in de hand hadt, af, en ijlde haar de deur en trappen, zonder een woord te fpreeken. Zoo dra de anderen dit zagen, vertoefden zij niet om D a hem