is toegevoegd aan uw favorieten.

Fanny Wilkes.

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

FANNY WILKES.

zins deszelfs VerfchrikKing, maar deszelfs lang gewcnsclitte aannadering deeden mij op éénmaal alle de krachten mijner ziel verzamelen. Ik erken, dat ik het gewigt van 't oogenblik, dat ons lot in twee waerelden beflischt, ten vollen ' gevoelde; doch in de hoofdzaak was ik het reeds langen tijd eens met die, vóór welke ik thans vcrfchijnen moest. Ook had ik bij mij zelve eene volkomene zekerheid, dat alle opzetlijke afwijkingen mij reeds allergenadigst waren vergeven; ja deze hoogst zaligende verzekering had ik reeds lang in mijne ziel gefmaakt, en aan mijne Zuster, charlotte, te kennen gegeven. Het overige bekommerde mij niet zeer. Ik was bij mij zelve overtuigd, alles te kunnen vertrouwen aan de' genade van Hem, die mij fpoedig tot Zich riep."

„ De koude had nu haren hoogden trap bereikt; dus had ik geen het minste gevoel langer van fmart. Dit hield ik voor een kenteeken, dat mijn vermoeden, van in gods genade te daan, volkomen gegrond was, om dat de gewichtige bezigheden mijner ziel mij zeer verre verhieven boven het gevoel van het fmartelijkde, dat mij, onder de rampfpoeden dezer aarde, konde bedormen. Eindelijk gevoelde ik eene zagte rilling in alle mijne zenuwen. Dit had ik tot dus verre nog niet - ondervonden. Ik verbeeldde mij derhalven, dat dit de laatde beweging mijns