Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

$6 M E N Z I K O F F.

Ik ben getroost de dood geduldig af te wachten. Vrees niet dat ik u zal vermoeien door myn klagtcn. Ik heb te fpade door ervaarenis ontdekt, Dat hoogheid en gezag, hoe groots, hoe uitgeftrekt, Hoe driftig zy den mensch naar heur bezit doen haaken, Slechts de oogen vleien, nooit het hart gelukkig maaken. Wat zegen, dat ik, in myn' levensavondftond , Van 't Hof tot aan het graf een tusfchenwydte vond, Waar my de dille deugd haar zachte fiem doet hooren; Waarin ik niets beween van 't geen ik heb verlooren, Dan myn getrouwe Gade en oudfie Huwlyksvrucht, Ter goeder uur voor haar de nietige aarde ontvlucht!

ALEXIS.

Uw Gade en Spruit, helaas!

MENZIKOFF, wecnende.

Zy zyn voor 't leed bezweeken. ALEXIS.

Schep moed: zy leven thans in wenfchelyker ftreeken. Doch, zo het uwen rouw niet al te fterk vergroot Ontdek my, bid ik, waar uw ongeval uit fproot. Wie had gedacht dat u dit lot zou wedervaaren? Toen ik uit Moskou trok, voor naauwlyks twee paar jaaren, Om 't land te ontdekken tot den boord der witte zee, Bevond ge u aan het Hof in glori en in vreê. De groote Peter, door erkentenis gedreeven, Had zyn beroemde Gaè tot Keizerin verheven; Gy waart zyn gunsteling.

MENZIKOFF.

Vorst Peter leeft niet meer.

ALEX-

Sluiten