is toegevoegd aan uw favorieten.

Pharmaceutisch weekblad; voor Nederland, jrg 2, 1865-1866, no 31, 03-12-1865

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bleef. De oorzaak der troebelwording was dus weder gelegen inde vrije ammonia, die met de benzoylwaterstof, in het laurierkerswater aanwezig, zich had verbonden tot het in water onoplosbare hydrobenzamide: C 42 , volgens de vergelijking :

3(CI4H602) + 2NH3 = C 42 + 6HO. benzo ylwaterstof. hydrobenzamide. Als bijdrage tot hetgeen wij in eenige onzer vorige nommers over homoeopathie schreven, ontvingen wij van den heer C. M. van Dijk te Utrecht het adres doorhem in 1859 bij de behandeling der toen voorgestelde geneeskundige wetten aan de leden der Tweede Kamer toegezonden. Wij vermeenen, dat het adres ook in deze dagen de lezing overwaardig is , daar het de omstandigheden uit het juiste oogpunt beziet, en op een bepaald feit wijzen kan. Wij verleenen het dus gaarne eene plaats in ons Weekblad, Het bereiden en afleveren van geneesmiddelen door Homoëopathische artsen. De dagbladen Lebben ons berigt, dat te Utrecht en te Rotterdam gevestigde Homoëopathische artsen aan de 3e Kamer der Staten-Generaal een adres aangeboden hebben , waarbij zij , zoo wij wel onderrigt zijn , onder anderen ook aandriugeu op de vrijheid om zelf de geneesmiddelen te bereiden en aan de patiënten uitte reiken. Hoezeer wij ook vertrouwen , dat aan dat verzoek geen gevolg zal gegeven worden, oordeelden wij het echter niet overbodig daaromtrent onze gedachten mede te deelen. Wij doen dit onbevooroordeeld, overtuigd als wij zijn , dat het den apotheker onverschillig moet wezen welke geneeswijze de arts volgt, en hij slechts verpligt is de voorschriften van erkende geneesheeren , hetzij dan Allopathen of Homoëopathen, met naauwgezetheid en zorg gereed te maken 1). Wij hopen verder de zaak zoodanig te behandelen, dat den Homoëopathen onze bescheidenheid ook ten deze bekend zij. Het verleenen van bovengenoemde vrijheid komt ons voor in strijd te zijn met de rigtige uitoefening der geneeskunde. Hoe vele stemmen zich onder de geneeskundigen ook hebben doen hooren ten gunste van eenheid van stand en eenheid in wetenschap, de vereeniging van de geheele of gedeeltelijke uitoefening der pharmacie met die der geneeskunde is door hen niet begeerd, en l) Le médecin , devenu plus savant, peut modifier le traitement de ses malades, ses prescriptions a son gré; qu’il ordonne , cela s’appelle ainsi , qu’il ordonne des remèdes simples on composés , le pharmacien les lui fournira selon la formule, s’ils sont dans le Codex, ou selon la formule dite magistrale , que le maitre, c’est-a-dire le médecin , aura prescrite pour des remèdes, qui ne sont pas dans le Codex.... En nn mot, que le docteur, quelqu’il soit, allopathe ou homoeopathe, prescrive ce qu’il lui plaira, et fidéle exécuteur de ses ordonnances, le pharmacien , dont le privilege est de préparer les nouveaux comme les anciens remèdes , lui obéira. Ainsi disparait I’objection tirée de la nouveauté de la doctrine homoeopathique. . . Dupin , Procureur General. (Journ. de Chim. medic. Avril 1858 Pag. 248.)

door geene regering als beginsel aangenomen. De eenvoudige reden daarvan is, dat, ofschoon de artseuijbereidkunst en de geneeskunst tot één doel zamenwerken, namelijk het herstellen van zieken , de aard van beide , zoowel theoretisch als praktisch, te veel verschilt, dan dat beide gelijktijdig naar eisch zouden kunnen uitgeoefend worden. Te regt zegt de apotheker geuneu , aan wien door het central Verein Homöopathischer Artzen, de daarstelling eener Homo apathische Pharmacopoea was opgedragen : „Je überzeugender sich ober nach und nach die Wahrheit herausstelte, dass die Aertze , deren Wirkungskrds für sich schon ein so umfangreicier ist, der Darstellung einer solchen Masse von Artzneivorrdthen , die zum Theil auf schwierigen chemischen Processen heruht, so wie sie den Besitz eines volstdndigen Laboratorii bedingt, unmöglich gewachsen sein können, desto iicherer musste diese Hrfahrung zu dem naturgemdssen Standpunkte zurückführen, den nur einseitiger, bei weitem nicht genug begründeter Mfer und Mistrallen verrücht hatte, d. h. auf denßeistand und die Mitwirkung der Pharmacie, welche allein befdhiget und ausgerustet ist das grosse Peld zu bebauen, von dessen Prüchten Tausende von Leidenden Linderung und Genesung koffen” 1). Dat men , bij wijze van uitzondering, eene gedeeltelijke vereeniging ten platten lande heeft toegestaan, was, even als de bevoegdheid aan plattelands heelmeesters verleend, om onder zekere bepalingen inwendige praktijk uitte oefenen, een gevolg van de moeijelijkheid, dat zich op vele plaatsen ten platten lande apothekers vestigen of doctoren nederzetten zouden. In vele aanzienlijke dorpen en inde sleden die inde provincie Utrecht tot het platteland gerekend worden, bestaat naar ons gevoelen daarvoor thans geen vrees meer. Dat die vereenigde uitoefening van de artsenijbereidkunst met de geneeskunst uit den aard der zaak, bij velen aanleiding geeft, en oorzaak is tot verwaarloozing of mindere achting van de eerste, heb ik gedurende 35 jaren in mijne betrekking als lid der Provinciale Geneeskundige Commissie, maar al te zeer waargenomen. Maar ook die zelfde betrekking beeft mij het nut en de noodzakelijkheid doen kennen der jaarlijksche winkelvisitatiën. Niet dat deze een waarborg opleveren ten aanzien van de behoorlijke, doelmatige en naauwgezette toebereiding der dagelijks afteleveren geneesmiddelen , maar zij houden de winkels onder eenig toezigt , en het publiek heeft, althans nog eenigen waarborg , omtrent de deugd der geneesmiddelen die in voorraad moeten gehouden worden. Ten opzigte der Homoëopathische geneesmiddelen is geen toezigt of onderzoek mogelijk, wanneer de artsen de vrijheid bekomen hunne geneesmidelen zelf te bereiden en uitte reiken 2). Die artsen schijnen zich boven-1) Carl Ernst Gruner. Homeopathische Pharmakopöe, s. 2.' 2) Le médecin ne cloit pas pouvoir distribuer des médicaments, menie s’ils viennent d’une pharmacie , parcequ’alors le controle que la loi a voulu établir dans I’inlérêt de la santé publique ne peut plus exister. Quand le médecin prescrit un remède , il faut que son ordounance passé entre les mains du pharmacien: c’est une garantie.