Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zijn goedheid vlocht der gouden krans

U om 't eerwaardig hoofd,

En dankbaar rijze ons loflied thans :

De algoede zij geloofd !

Bejaard, maar krachtvol, fier van geest^

Als strijder voor de deugd,

Zijt ge ons ten voorbeeld steeds geweest

Gij, leidsman onzer jeugd !

O, dank daarvoor op blijden toon,

En elke dankbre traan Zij als een parel in uw kroon !

Neem' God als bede aan !

Dat was een hoogstaandoenlijk oogenblik voor den gevierde en wij o-elooven 't gaarne »dat hij geen woorden had" om zijn innigen dank te betuigen. In de pastorie wachtten hem echtei nog allei lei verrassingen. Het ruime huis was weldra te klein, voor al de belangstellenden, maar bij zulk een gelegenheid komt alles terecht.

° Een der leden van den kerkeraad vond althans spoedig gelegenheid, om uit naam zijner broeders, uit naam van alle gemeenteleden en ook uit naam der tegenwoordige leerlingen den jubilaris te begroeten. .Met welgekozen woorden sprak hij zijn gelukwensch uitenbood den leeraar een album aan, waarin de namen van dekerkeraads- en de overige gemeenteleden alsook die der catechisanten stonden gecaligrapheerd, een keurig stuk werk smaakvol, sierlijk, eenvoudig Een daarbij gevoegd couvert bevatte het eigenlijk feestgeschenk. Reeds prijkte op de piano, een prachtig nieuw zilveren servies, mede een geschenk van de leerlingen, waarbij nu een en ander gevoegd werd van de kleine geschenken der vrienden, die zich niet hadden gestoord aan den wensch van'den ouden heer, dat hij liefst geen cadeaux wilde ontvangen.. Toch deed 't hem zeker genoegen, dat de kerkeraad der doopsgezinde gemeente van Edam, gedachtig aan de vele verplichting, die ze aan Ds. van der Ploeg heeft, hem als een souvenir aan dezen dag een keurig' gebonden exemplaar van Ten Kate's dichtwerken aanbood. Alles te zamen was 't weer een verlichting, toen de oude heer zich eens rustig kon neerzetten en zich mocht onderhouden met zijn vriendenen zijn kinderen, die voor dezen feestdag waren overgekomen, btraks aan den disch regende het weer speeches en toasten en er kwam aan de feestvreugde geen einde, 's Avonds liet Middelies Fanfarecorps zich liooren, en werd vuurwerk af- en een illuminatie aangestoken. Maar de heeren 'van de muziek kwamen gaarne binnen 11a een uurtje buiten te hebben gestaan, de illuminatie ging uit en 't vuurwerk gelukte maar half, alles door den ingevallen regen en opgezetten wind. Vader van der Ploeg had zich kras gehouden en zijn lieve vrouw, die lang zoo krachtig niet is. als haar man, evenzoo. Wart waren ze o-elukkig. die Ouders, op dezen dag hun beide zonen en eenig overgebleven dochter, benevens, hun twee schoonzonen hier te mogen zien. Ook Ds. Wartena, die hun zoo na aan 't harte ligt, had voor een dag zijn dubbelen werkkring verlaten; hier mocht hij niet ontbreken? De dag zoo schoon begonnen eindigde in de natuur niet zóó vriendelijk ; maar de feestvreugde binnen 's huis duurde onafgebroken voort tot dat het Maandag was geworden.

Mo"e de ijverige, hooggewaardeerde leeraar van Middelie nog menig jaar ten zegen zijn voor zijn ontoegankelijk dorp, dat hij met heeft willen verlaten voor 't geen menigeen misschien meer aannemelijk scheen. God zegene hem !

BERICHTEN.

Hoorn, 22 November 1889. Het stoffelijk overschot van onzen Gorter werd heden ten grave gebracht; treurige plechtigheid!

Een groote schare vrienden en belangstellenden waren op den Godsakker tegenwoordig om de laatste eere te bewijzen aan den man, die hoe kort ook, in zijn ongeveer vijfjarig verblijf onder ons, zoowel door zijn predikwerk als door zijn mannelijk, oprecht en vroom gemoed ieders hoogachting en waardeering had verworven.

Aan het graf werd namens den Kerkeraad en de Doopsgezinde Gemeente door den Heer P. Messchaert Kz. een krans op de kist gelegd en nagenoeg het volgende gesproken :

„Aan de groeve genaderd, waarin het stof wordt gelegd van onzen Leeraar en Vriend hebben wij, leden van den kerkeraad en ook namens de gansche Gemeente, behoefte om hulde te brengen aan onzen Gorter, die ons, helaas zoo kort, door zijn woord heeft gesticht en versterkt in ons godsdienstig geloof en vertrouwen met eene begaafdheid en op eene wijze die wij nimmer zullen vergeten; geen betere hulde kun¬

nen wij hem brengen dan, dat wij zijne nagedachtenis zullen bewaren in onze harten.

„In de kracht zijner jaren uit zijn werkkring en uit zijn gezin weggenomen, mogen wij niet vragen, wat er van zijn kennis en bekwaamheid nog zou hebben kunnen worden, maar wij moeten ons troosten met te bewaren, wat hij ons gegeven heeft.

„Doch voor zijn troostelooze Weduwe en zijn kind is ons troostwoord onvoldoende; de Opperbouwheer des heelals lenige haren rouw!

„Zijne assche ruste in vrede!

„Wat hij heeft gewerkt en gewrocht zal blijven leven! Dat zij zoo!"

Ds. van Aalst, Predikant bij de Hery. Gemeente alhier, sprak namens de Hoornsche Predikanten; de heer Bruinwold Riedel van Amsterdam herdacht .zijn gestorven vriend en vroegeren ambtgenoot en Ds. Bakker, Leeraar bij de Doopsgezinden te Twisk, zijn' Ringbroeder.

Ds. de Waard van 's Gravenhage dankte met een hartelijk woord uit naam van de zwaar beproefde Weduwe, zijne zuster, voor al die bewijzen van deelneming.

Ds. de Waard bood aan om, ook op verzoek zijner zuster, de gedachtenisrede te houden, hetgeen gaarne en dankbaar door den kerkeraad werd aangenomen en plaats had op Zondag 24 dezer.

ZEw. had tot texst Ps. 119 vs: 1 eerste gedeelte : Welgelukzalig zijn de opredden van wandel ; treffend en naar waarheid schetste de spreker onzen Gorter in zijn leven en werken ; wekte op tot een oprechten levenswandel; dankte namens de Weduwe voor al de bewijzen van liefde aan den overledene gedurende zijn lijden bewezen en aandoenlijk plechtig werd aan het slot der Godsdienstoefening door de geheele, talrijk opgekomen schare staande gezongen het eerste vers van den 119en Psalm, dat het laatst voor den lijder door zijn vrouw werd gespeeld en dat hij nog getracht had, zacht mede te zingen.

God steune zijne bedroefde Gade !

Zijne gedachtenis blijft in eere bij zijne gemeente te Hoorn.

H. 25 Nov. 89. P.

Hindeloopen, Koudum : Door onze gemeente is de prop. M. L. Hartog tot leeraar beroepen.

Noordhorn. De prop. M. L. Hartog is beroepen.

Woudsend. Onze gemeente heeft zich tot onze zustergemeenten gewend met de bede om steun. Immers hu het ons gelukt is de toezegging te ontvangen dat de plaats van ds. van der Plaats, die ons in '83 verliet eerlang zal worden vervuld door ds. S. J. Andriessen, van Oost en West Graftdijk, is het noodzakelijk de pastorie behoorlijk in orde te brengen. Daartoe echter is eene geheele vernieuwing noodzakelijk en hebben wij nog meer dan f 4)000 te kort. Hartelijk hopen wij dat men ons krachtig helpen zal, om ons in staat te stellen onzen leeraar ook daardoor onder ons eene aangename plaats te bereiden.

— De eerste gestudeerde proponent van de Duitsche alg. doopsgezinde Societeit, de heer Phil. Kieferndorf, is te Monsheim bij Worms in Rhein-Hessen beroepen en heeft dat beroep aangenomen.

Kieferndorf heeft te Erlangen en te Jena gestudeerd. Zijn proponentsexamen kon hem nog niet worden afgenomen daar de vacature te Monsheim plotseling opkwam. Dat examen zal nu in de eerste vergadering van het Curatorium te Berlijn plaats hebben ; er is sprake van den hoogleeraar Nippold uit Jena, Kieferndorf's leermeester den grondigen kenner van ons heden en verleden, daartoe uit te noodigen.

K. heeft verschillende van onze Duitsche gemeenten, Hamburg, Emden, Dantzig bezocht; en gedurende een lang-

Sluiten