is toegevoegd aan uw favorieten.

Archief voor de geschiedenis van het Aartsbisdom Utrecht; bijdragen, 1892, 1892

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

volum pectus erga religiosos revera gerat, quod temporalis in sacro ministerio commodi sectandi studium prorsus improbet, quod veram religionem propagare Oatholicosque solari multum desideret, quod iucitameutis proiude, quae laudabili buic auimi dispositioui coiitraria uon suut, moveatur, quaudo se regularium multiplieatioui opponit.

lucitameuta illa, ut eorum aliqua obitu uuo alterove verbo dumtaxat anuotemus, baec suut. Missioui Belgicae uuuc satis est provisum; si pluribus opus foret, clerus plures suppeditaret; regularium itaque multiplicatio uecessaria uou est. Superflua missiouariorum multitudo, sicuti diuturuo usu didicimus, plebem iu temporalibus gravare eique iu spiritualibus obesse solet; stationum ac operariorum multiplicatio saepissime et ob rationes plurimas continuüm rixarum ac divisiouum iuter ipsos sacerdotes est seminarium. Missiouarius, qui alicubi solus degit ac fructus fecit bacteuus bonos et multos, muuere suo iu posterum majori molestia et minori utilitate fungitur, quamprimum alteri missiouario statiouem nou omuiuo uecessariam eodem iu loco erigere permittitur. Missioui Belgicae eo magis favet magistratus, quo plures de clero sacerdotes eam admiuistrant; bos etenim ut cives suos amat. Magistratus missioui, dum iu ea iudigeuae de clero abundant, uon solum magis favet, quia alii suut etregnlares et extranet, sed etiam, quia bos pecunias ex Foederato Belgio ad monasteria sua mittere existimat. Kegulares iu maguis et conspicuis oppidis sese multiplicare amant et populum allicere sibique deviucere student et valent; adeoque quo plures apud nos laborant missiouarii regulares, eo pauciores iudigeuae juvenes clero adscribuutur, qui tarnen missionis uostrae sustentaculum debet

Arohibf XIX.

5