Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eigenlijk niemand zulk een huwelijk wil; dat dit altijd zóó geweest is; dat zulk een huwelijk tot wanorde, ongeregeldheid, onlusten (rësah, (LA leidt. En in het gesprek over die zaak, zeide dan ook de vader van dien jongeling, dat er, ja, wel een enkele aangetroffen wordt, één, twee, personen, die zich niet meer aan dien regel stoorden, (en waarschijnlijk dacht hij daarbij aan christeninlanders, die zich niet meer om dien regel als zoodanig bekommerden; hoewel het ons bekend is, dat ook zij dan nog den schijn meenen te redden door een geknoei, als waarvan wij straks nader zullen hooren, dat door M. zeiven toegepast zou worden); maar onder de Javanen in het algemeen kwam zulk een huwelijk toch nooit of uiterst zeldzaam voor. En in dit beweren had de man niet alleen gelijk; maar was het ook al spoedig blijkbaar, dat hij de zaak een weinig anders, of, beter gezegd, niet in al hare consequentiën, zoo als die gewoonlijk aangenomen worden, opvatte; i. e. w. hij dacht er precies zóó over als de boven bedoelde Inlanders, die christenen waren geworden. Al spoedig kwam hij dan ook tot de bekentenis, dat dus bij hem het bezwaar niet meer bij de ouders als zoodanig bestond, of dat hij nog geloofde aan de gevolgen, die de Javaansche wereld van zulk een huwelijk verwacht; maar dat hij in zorg was over de aanstaande echtelingen en zijne overige kinderen; dat dit dan ook een bezwaar was, niet ontleend aan de vrees voor de overtreding van een i 16 - i 16 der Ouden en hare gevolgen, maar aan de verhouding der kinderen onderling, berustende op de Javaansche gewoonte, die in de taal ook hare uitdrukking heeft gevonden, dat oudere en jongere bloedverwanten elkander, naar rang- en tijdorde van geboorte, die ook in de verdere afstamming van kracht blijft, door bepaalde benamingen, als ouderen en jongeren, eeren.

Sluiten