Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wijze. Zij is meer lijdelijk en afhankelijk, en naar hare keus wordt zoo niet gevraagd. De ouders gaan van de redeneering uit, dat de liefde na en niet vóór het huwelijk ontstaat; eene theorie, van welke men vaak moet ondervinden, dat zij door de praktijk des levens weersproken wordt. Men maakt het meisje dan met het plan bekend, en begint haar te vertellen, hoe zij zich tegenover haren man zal te gedragen hebben; en of zij nu niet blijde is, weldra een man te zullen hebben? O, ja zeker! Als zij 13, 14 of 15 jaar is, is zij al zoo onnoozel niet meer. Zij geeft dan ook wel eens eenige bedenkingen ten beste; opgelost worden ze niet of zelden; maar meestal wordt zij overreed of zwijgt, bij zich zelf waarschijnlijk overleggende, hoe zij het aan zal leggen om haren aanstaanden echtgenoot te doen gevoelen, dat zij hem niet wil; aan het toeval dan verder overlatende, hoe zij weêr van hem verlost zal worden, om misschien dan toch nog den jongen man harer keus te krijgen. Meisjes van meer heldhaftigen aard verdragen slagen en beleedigingen, omdat men haar aan een ander dan den man harer keuze wil uithuwelijken, en het komt nog al eens voor, dat als het tot het uiterste gekomen is, zij wegloopt hetzij naar familie of kennis, of met den jongeling weggaat, voor goed of voor een' tijd.

In vroegere jaren vooral kwam het veelvuldig voor, dat meisjes beneden de. tien jaar, ja wel van 3, 4 of 5 jaar, aan jongelingen of mannen, soms op middelbaren leeftijd, zoo als wij onlangs nog op nieuw zagen, ten huwelijk gegeven werden. Al de plechtigheden en festiviteiten hadden dan als gewoonlijk plaats; doch na afloop daarvan keerde de bruidegom naar zijne woning terug, tot tijd en wijle men het oorbaar achtte de gehuwden te samen te brengen. Een meisje van omstreeks 10 jaar

Sluiten