Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geloopen en het terrein in orde werd gebracht, werd bepaald dat (O.V.) den 22sten Juli de plechtige inwijding zou plaats hebben. Er ging eene uitnoodiging tot alle christenen in de Kediri, en een ieder begon zich gereed te maken voor het ontvangen der gasten.

Voor mij was het eene aangename verrassing in deze dagen Br. Rooker van Tondano als gast te mogen hebben. Wij bezochten te samen Wönö-Hasri's nieuwe kerk; en op den dag der inwijding, toen hij weêr scheep moest gaan naar Menado, mochten wij een' lieven vriend en Broeder te meer in onze gebeden gedenken.

Zoo brak dan de Zondag der inwijding aan! Van heinde en verre waren de vertegenwoordigers der verschillende Kedirische gemeenten te Wönó-Hasri tegenwoordig, waar de erven met groen waren getooid, en binnen's huis alles op het verblijf van gewenschte gasten wees.

Tegen 10 uur begon de optocht. Voorafgegaan door het desahoofd en ouderlingen der gemeente, volgde de zendeling met al de medehelpers, desahoofden en besturen van elders en eene groote schare van christenen en nietchristenen.

Op de trede der nog altijd gesloten kerk staande, sprak de zendeling de op het erf der kerk verzamelde menigte een enkel woord toe. Hij zeide, dat dit gebouw bestemd was tot een bedehuis, een Dalèm-pamoedjan; en hij het alzoo opende in den naam des Vaders, des Zoons en des Heiligen Geestes. De medehelper der gemeente opende toen de deuren, en een ieder begaf zich naar zijne plaats. Maar niet allen konden daar plaats vinden; tientallen moesten buiten blijven staan.

Het waren niet alleen christenen, die daar buiten waren. Het bericht, dat dien dag de nieuwe kerk ingewijd zou worden, was in wijden kring verspreid, en een groot aan-