Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

posten onder hun toezicht hebben, die jaarlijks zóóveel doopen en zóóveel huwelijken sluiten enz.

Ik moet den Lezer teleurstellen als hij groote dingen verwacht!

Er is hier weinig gebeurd!

Zoo redeneeren wij ! Het is echter de vraag of we zoo mogen redeneeren. Als er weinig zichtbaars tot stand komt is er dan ook weinig gebeurd?

Mij troostte, toen ik deze dingen overdacht, het rustig ontkiemen van de rijstkorrel — het is nu juist onze zaaitijd — heel diep verborgen in het binnenste binnenste heeft er werking plaats; van buiten gebeurt er niets aan de korrel, maar toch

God ziet anders dan wij!

Daarom zijn we verheugd, want we beseffen iets, heel flauw, van dat hoogere, dieper „zien", en daarom vragen we ons niet af: Leeft de korrel wel, al heeft zij, sinds het zaaitijdstip geen anderen vorm aangenomen.

Moet ik dit jaarverslag zoo schrijven, dan zou ik haast bang zijn te beginnen, want ik zou dan ook over het karakter van de lieden hier moeten schrijven en over het land niet zijne moeielijkheden eveneens.

Ik ga probeeren II eenige reproducties te geven en begin bij Kaban djahe.

Er is hier niets veranderd- maar toch als we de data 31 Dec. 1905 en -31 Dei'. 190(5 met elkaar vergelijken, dan zeggen wij ,,de korrel mag niet veel veranderd zijn, maar zij leeft!"

Ik denk nu terstond aan de kerstfeestviering en hierdoor zondig ik nu wel tegen de chronologische volgorde, maar in dit verband past het nu juist.

God heeft ons iets doen voelen van de zegenrijke kracht van liet Christendom, eene kracht onzichtbaar, maar onwederstaanbaar sterk.

In 1905 kwamen de lui hier ook kerstfeestvieren ; toen