Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verwacht. Dat was een tegenvaller. Maar ik schafte raad.

Laat ons nn al te zaam gaan verhuizen naar den hooger gelegen Oostelijken oever der Poenarivier. Als Papa i Woente met de zijnen zich daar ook vestigt, kunnen we een flink dorp vormen. Deze keek mij glimlachend aan en zei: ,,En komen toean en njonja dan ook bij ons wonen?"

Ja Papa dat willen we wel, maar dan heb ik eenige wenschen. Die moest ik laten hooren.

„Ziet, als ge inderdaad allen wilt samenwonen, dan moet er orde in dat nieuwe diorp komen : een breede straat in het midden, aan weerszijden daarvan de huizen met erven. (Tot nu toe liggen de Toradjasche huizen zoo willekeurig mogelijk dooreen en erven kent men niet). Ge moet den bouw van een school en van een onderwij'zerswonmg op u nemen. Ik z&l u een timmerman zenden om dien bouw te leiden. Het materiaal voor ons huis moet ge gratis aansleepen. En ten slotte : de Zondag moet in eere komen. Zes dagen moet ge 'n uw tuinen zijn, maar des Zondags moeten we in ons dorp te zamen komen om tot God te bidden, opdat ons leven wel gelukke. Wilt ge dit alles aanvaarden?" Men had mij stil aangehoord. Al dit nieuwe schrikte hen wat af. Tot dusver deed ieder wat goed was in zijn oogen. En nu zooveel nieuwe regelingen, 'k Geloof niet, dat 'k het ver mis heb als ik zeg, dat velen zich gevoelden als die dikke Hollandsche boerin, die in een nauwsluitend corset werd gestoken.

Papa i Woente verbrak de stilte met te zeggen: ,,we zullen spoedig nog eens afzonderlijk vergaderen en alles noc eens overwegen."

,,Goed, maar dan morgenochtend voorloopig terrein gaan verkennen. De laatste stralen der zon schitter-