Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wij zijn inderdaad goede Mohammedanen gebleven, zegt Goenawan. Laten wij dus vooral maar niet te haastig zijn met onze conclusies en ten minste geen besluiten nemen die anderen zelf moeten voltrekken. Als iemand geen Christen wil zijn, denkt gij, dat hij het dan zal worden? Bovendien, wat is er mee gewonnen, als wij iets decreteeren en in aprioristische zekerheid den ander alvast gevangen nemen met onze ideeën, zonder hem eerst te prediken het aangename jaar des Heeren? Laten wij ons ook niet te spoedig tot indonesië bepalen, maar vooral de vragen van Insulinde zien in het licht van het groote aziatische probleem. Worden die millioenen-volken in beweging gezet, zich bewust van eigen macht en geestelijk bezit; localiseeren wij de stroomingen van onzen tijd niet noch hier of daar, maar beschouwen wij haar beteekenis voor wereld en menschheid; ziet, dan is het versterkend te gelooven, dat de gansche schaar der Christenheid te midden van dit wereldgedruisch een taak heeft te vervullen als zendingsbeweging, ook al doet zij dat in een door onze begrippen niet te omvatten proces, waaraan wijzelf onderworpen zijn. De moeilijkheid is nu ten minste niet meer het wachten op geopende deuren, maar het j emis aan geestelijke kracht en Christelijken moed. Wie durft gelooven ?

Mijne collega's, men moet wel een overtuigd Christen zijn om van harte te wenschen, dat iedereen het wordt. En op den bodem van ons hart moeten wij toch wel vreugde blijven \aelen, als wij zullen gaan den moeilijken weg van den discipel van Jezus, den gekruisten Heer, die Zijn leerlingen uitzond als schapen onder de wolven, veilig alleen als hun leven met Christus verborgen is in God. Wij zouden inderdaad kunnen aarzelen, ware het niet, dat wij droegen den ring van het Nieuwe Verbond en wisten dat in Christus den Heer een nieuwe orde der dingen is geopenbaard en voor eeuwig vastgelegd. In Hem ingeplant kunnen wij niet anders dan de wereld en de menschen te meten naar Zijn maatstaf; overal waar wij zijn de onrust te brengen om door de onrust en door den vuurgloed heen te komen tot het diepe besef van Zijn ongekende heerlijkheid. In Christus is de norm ons gegeven en zich telkens aan Hem orienteerend durft de zen-

Sluiten