Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onvermoeid voort, eti liet zich door geen' tegenstand afschrikken.

»Nadat alzoo vele jaren lang en op velerlei wijs het zaad des goddelijken woords onder de Javanen was uitgestrooid, begon het eindelijk in sommige harten, waar het in eene goede aarde gevallen was, te ontkiemen en vruchten voort te brengen. In 1842 waren er eenige Javanen, in de dessa JVioong, in de nabuurschap van Soerabnja gelegen , bij welke het gevoel hunner zondaarsbehoefte levendig werd, en die langer geen voldoening vonden in de godsdienst van den waanprofeet ( moiiamed ), maar die verklaarden jezus christus , dien zij als de eenige oorzaak van verlossing en zaligheid hadden leeren kennen, als hunnen Heer en Zaligmaker te belijden en te volgen. Schoon zij bij herhaling verzochten door den Doop in de Christelijke kerk te worden ingelijfd, bleef men hun dit echler langen tijd weigeren , ten einde de opregtheid hunner beginselen te beproeven. Nadat men zich daarvan zoo veel mogelijk had overtuigd, waaromtrent overigens te minder twijfel kon bestaan, daar zij door hunnen overgang tot het Christendom geene de minste uiterlijke voordeelen, maar wel den spot en de verachting hunner landgenooten te wachten hadden, werden er eindelijk op den 12 de ° December des laars 1843, na een openbaar onderzoek en afgelegde geloofsbelijdenis, achttien mannen, twaalf vrouwen en vijf kinderen, als de eerstelingen uit de eigentlijke Javanen, door den H. Doop den Heer toe-

Sluiten