Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

terug. Nu was liet ook mogelijk, met liaar over het heil harer ziel te spreken, en langzamerhand kwam zij er toe, met haren man zich te laten onderwijzen en de godsdienstoefening hij te wonen. Verbazing beving nu de bloedverwanten, die , toen zij eindelijk gedoopt werden, de handen in elkander sloegen en klaagden en weenden, alsof zij gestorven waren. De gedoopten lieten hun zeggen, dat zij niet over hen moesten weenen, dat zij niet waren gestorven, dat zij nu eerst eigenlijk begonnen te leven, dat zij liever eens moesten komen, om hen te zien. Toen broeder bührer aan de kinderen vroeg, wat hunne familie er wel van zeide, dat zij Christenen waren geworden, antwoordde een van de drie, een meisje: »Zij zeggen, dat wij gestorven zijn;" waarop een ander, een jongen van vijf jaren, hernam: »Wij gelooven nu aan God."

Men is daar gansch niet blind voor de magt van het Evangelie. Velen gelooven, volgens de berigten van den genoemden Zendeling, dat de duivelen , die naar het daar algemeen lieerschend gevoelen de wereld regeren, wonderen doen en kranken gezond maken, veel van hunne magt verliezen, als de Christen-Zendelingen zich vertoonen, Eenigen verzekerden, dat de duivelen hen veel minder plaagden, wanneer zich een Zendeling in hun midden bevond. Niet weinigen meenen, dat de demonen voor de Zendelingen vlugten. Eens stond broeder hühber voor een duivelstempel naar een' priester te zien. Men verzocht hem, zich te verwijderen, omdat de priester niet bezeten zou

11 *

Sluiten