Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

N 0 69. — Lidmaatschap 1 Ct. per week. — Maandelijks een blaadje. —1879.

Hulpyereeniging der Utrechtsche Zendingvereeniging.

TWEEDE SERIE,

TOON EN PETER.

Een gesprek in de volkstaal der Midden-Betuwe.

T. Hedde al geheurd dat er wer in un brief van van Dijken gekommen is ?

P. Zoo Toon hoe witte ge dat?

T. Dat za'k oe wel vertellen, der is un heer hier gewest en die het er over gesproken in de school, ie had ook de portretjes van van Dijken en van die zwarte minschen bij zich, die ie ons allemoal het laoten zien.

P. Hoe zaogen ze der uit?

F. Ze zaoten allemoal gehurkt op den grond en van Dijken sting in t midden te leunen op un sehup.

P. Wat zeg de? is van Dijken dan nog altijd bij t boerenwark ?

T. Ja zekers, van Dijken is wel zendeling, maar alêvel is hij alie daog trouw met de schup en de zeis en ie bijl in de weer.

P. Zoo en ik dacht als un minsch zendeling wier, dat ie dan gin hand Meer aon t wark huufde uit te steken.

T. Nou maor dat hedde mis, krek zoo goed as hier, docht ie dat ze daor gundert de gebraoie mussen maor veur t vangen hadden ?

P. Nee dat nou zoo net niet, maor ®ien dacht, dat ze der niks deien als preken en altijd op zun Zundags geWeed wören.

T. Nou maor dan zak' oe is wat anders vertellen:

Erst het van Dijken un huus gebouwd en toe het ie un weg aongeleid um 't meer, en toe het ie un put gegraoven en un kark gebouwd en nouw het ie de kark en zun buus vernieuwd en vergrut, want witte van Dijken denkt zoo kommen de heidensclie minschen der op af, en is der ins un weg, dan kunne ze net zo duk kommen als ze maor willen.

Dat doen ze dus nou ook al druk, want altijd als der wat van noode is, dan kommen ze bij hum om raod, en als ze bang zijn, dan vluchten ze tot hum, bij hum wordt er geen een van de deur gewezen, en soms komt er un moeder mit un kind dat ziek is of hij zelf hao!t un kind dat de s heidensche minschen veur beteuverd houden, en 't is of 't zoo wezen mot, als ze maar bij hum zijn dan baeteren ze bekant alle moal. Moar behalve dat, het ie nog een schep minschen bij zich in huus, die alle dag mit hum werken, minschen die al Christenen geworden zunt, en nou het ie weer tien kleine jungskens bij zich in huus genomen, 't is der un liuushouding van belang,

Sluiten