Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET SPORTBLAD.

11

de tweede ontmoeting Tan Blauw-Wit voor de kampioenscompetitie bij te wonen. Wel waren nog een deel der zitplaatsen onbezet, maar toch waren naar schatting ruim 3000 kijkers aanwezig.

Concordia was de gast van de Amsterdamsche kampioenen en algemeen verwachtte men een spannenden strijd tusschen blauw-wit en zwart-wit. Wel was Concordia tegengevallen door de nederlaag op eigen grond tegen Hercules geleden, maar toch nam men algemeen aan, dst de Delftena'en nog wel beter uit den hoek zouden komen.

Grappig toch, dat men over Concordia in den loop van het seizoen nooit iets verneemt. D.w.z. men leest in de uitslagenlijst de talrijke competitieoverwinningen van Thomee en z'n mannen, maar copie wordt er over de black and whites nooit anders geleverd dan met de kampioenswedstrijden. Ook ik ken de Delftenaren feitelijk alleen van de kampioenswedstrijden en zoo hebben we dan Zondag de kennismaking weer hernieuwd.

Mij lijkt Concordia er bij 't vorig seizoen niet op vooruit gegaan. Er schuilen enkele goede krachten in de ploeg; Jan Thomée is 't nog niet verleerd en De Man en Herckenrath zijn z«er verdienstelijke spelers. Ook v. d^ergh in 't doel en de rechts-half (wat lijkt die in uiterlijk en speelwij e veel op Bosschart!) lieten herhaaldelijk zien, d&t ze 't spel wel kennen, maar er zijn ook weer diverse zwakke punten in de combinatie, o.a. de rechtervleugel, die niets presteerde, en de rechts-back, terwijl er over 't geheel met bijzonder weinig fut gespeeld werd.

Dat laatste was wel de grootste fout van de Delftenaren, een fout die zich aanstonds wreekt, wanneer men tegenover een hard werkend en enthousiast elftal als dat van Blauw Wit komt te staan. Dat is de bekoring welke van het spel der Zebra's uitgaat, want overigens is hun speelwijze weinig fraai.

Maar nu ga ik toch over 't spel spreken, terwijl ik me ernstig voorgenomen had, dat zooveel mogelijk te negeeren en wel omdat het terrein zóó hobbelig en vol effect bleek te zijn, dat daar onmogelijk goed op gespeeld kon worden. Sporadisch kwamen er dan ook momenten voor dat een bal behoorlijk geplaatst of in combinatie opgebracht werd en door 't slechte toespel kregen de spelers haast geen kans om 'n behoorlijk schot in te zenden.

Individueel waron v. d. Kluft, Molenijzer, Schindeler en de gebr. Lucas de beste spelers van de ploeg, 't Is jammer, dat Seijlhouwer nog niet speelt want 't jongmensen dat voor hem invalt kent er niets van.

Intusschen is nu Concordia uit den strijd en alleen Hercules kan de Zebra's de eeretrophee nog ontnemen. A.s. Zondag komen de Heracliden bij BI. W. te gast en de winnaar van deze belangrijke ontmoeting heeft ongetwijfeld de beste kans op het kampioenschap der geheele Westelijke 2e klasse.

Men kan er van op aan, dat Blauw Wit er alles op zal zetten om dit ideaal te verwezenlijken. En hoe onbeduidend het spel van de Zebra's op hun eigen slecht veld ook bleek te zijn, op 'n goed terrein is van deze combinatie heel wat meer te verwachten.

K.A.P. in veiligheid! le Paaschdag: D.E.C.—R.A.P. 2-2 2e , RA.P.-D.E.C. 10-0

6 punten en 3 punten = 9 punten. Dank zg het thans ep afdoende wijze verbeterde gemiddelde (want ook E.D.O. had 9 punten) is R.A.P.'s positie nu wel safe. Gelukkig R.A.P.! Arm E.D.O.!

Om den Meuwsenbeker.

Voor de 3e maal vonden gedurende de Paaschda?en de invitatiewedstrijden om den Meuwsenbeker plaats! Het eerste jaar was G.V.C. zoo gelukkig het zilveren dingske te veroveren, in 1913 ging de West Norwood F.C. met de eer strijken en dit jaa? hebben dezs Engelschen wederom gezegevierd.

Het weer werkte beide Paaschdagen bijzonder mede en vooral op Paaschmaandag was de belangstelling zeer bevredigend. Als 't zonnetje zoo heerlijk schijnt Uit 'n blauwen hemel, dan komen de jonge dames op de Ajaxtribane als de Meizoentjes in de weide. En 't geheel ziet er dan veel fleuriger uit.

Op den ln Paaschdag was ik bij Blauw Wit en zoo Wil ik maar kort even vertellen, dat Ajax eerst na verlenging met 2—1 van de Stade Francais wist te winnen, terwijl de West Norwood met 5—1 over

G.V.C. triumfeerde. Beide wedstrijden werden door Nijland geleid, wiens ambitie en Ausdauer geroemd i dienen te worden.

Ajax was tegen de Fransehen met dezelfde combinatie verschenen, waarmede zij H.B.S; klopte, aheen werd Schoevaart vervangen door ten Herkei. De Amsterdammers waren in het veld wel voortdurend in de meerderheid, doch . . . 't oude liedje, doelpunten waren weer peperduur. Nadat de Franschen de leiding genomen haciden, maakte Gillissen uit 'n vrijen schop vsn verren afstand met een enorme kei gelijk, terwijl in de verlengiug Broekman ten slotte de winnende goal scoorde.

Da Engelschen hadden aan G.V.C. geen moeilijke tegenstandster. Wel hebben de landbouwers geruimen tijd goed partij gegeven, maar ten slotte moesten zij tooh voor de meerdere capaciteiten der Britten zwichten.

Op den tweeden dag traden eerst de verliezers G.V.C. en de Stade Francais in 't krijt. Die Franschen vielen geducht mede. Ze speelden handig en vlug, alleen iets onbekookt. Grijseels heeft als linkebuiten de Franschen 'n handje geholpen, of liever gezegd 'n volle hand, want op dit keurige terrein kon hij z'n enotme snelheid zoo productief maken, dat hij de gevaarlijke man in den aanval was. Het tweede doelpunt kwam van zijn voet na 'n fraaien ren en verder had hij aan bijna alle doelpunten'n belangrijk aandeel. Wat 'n verschil in spel van onzen kampioen in dezen wedstrijd en op Goeden Vrijdag voor A.F.C. uitkomend. De hoofdoorzaak hiervan moet men in het terrein zosken. Op velden als die van A.F.C, Blauw Wit enz. is goed spel werkelijk onmogelijk.

Met de rust was de stand nog gelrjk (2—2) ook daarna ging 't nog eenigen tijd gelijk op. Toen echter de Stade Francais de leiding te pakken had, kostte het den Franschen geen moeite om nog een drietal puntsn aan de score toe te voegen. De Wageningers presteerden niets meer; ze waren totaal uitgespeeld. Een welverdiende 6 2 overwinning voor de Stade Frarokis was het resultaat van dsza ontmoeting.

Toen floot Nijland voor den kamp van den dag. De milde schenker van den beker gaf den aftrap en weldra kregen we 'n aardigen strijd tusschen Ajax en de West Norwood F.C. te aanschouwen. De Engelsehen speelden iets beter, doch de verdediging der Amsterdammers bleek toch volkomen tegen den aanval der Britten opgewassen. Door 'n gelukje verkregen de gasten voor de pauze een 1—0 leiding. Ia de tweede helft konden de Engelschen door goed gpel nog tweemaal Ziegeler passeeren, terwijl Terwee ten slotte de eer redde en een fraai tegenpunt ter wereld brengt. , Over het spel der gasten niets dan lot. JLk geet gaarne toe, dat er wel sterkere elftallen in Engeland zijn, maar de kwaliteit van hun spel was van dien aard, dat ook clubs als H.V.V. een zeer moeilijke taak zouden hebben tegen deze Britten.

Volgens mijn meening heeft Ajax een goeden wedstrijd gespeeld. Het schieten der voorwaartsen was zwak, overigens heeft de aanval op den invaller rechtsbuiten na (waarom toch een heele linie omgezet, als één speler ontbreekt?) wel voldaan en in 't veld dikwijls fraai spel vertoond. Na Houtman was Buwalda de minste, doch hij kreeg ook bijzonder weinig te doen. Fortgens sukkelde weer met zijn enkel en kon daarom den handigen buitenspeler der Britten niet houden. Jan Schoevaart was er weer goed in en ook Ziegeler in het doel werkte zeer verdienstelijk. Met Gilissen en Swaittouw blonk ditmaal Joop Pelser boven de rest uit. Dit drietal evertrof zieh zelf en speelde een volkomen-le klasse parirj. Zooals Gilissen in den laatsten tijd speelt prefereer ik hem boven Bouman. Hij was dan ook, evenals voor 2 jaren, toen hij met z'n oude club G.V.C. zgn entree maskte op het Ajax-veld, de held van den dag. Hij en.. .Nijland!

Van Prinsenlaan en Schieweg.

Bewogen dagen. Een paar regels, want ik ben nog niet erg op dreef en mijn assistent is op dezen derden paaschdag niet op komen dagen. Z»ker nog niet uit da olie.

Toen ik dan na mijn kort verblijf aan de Riviera retourneerde, omdat men mij geschreven had, dac

Sluiten