Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

6

HET SPORTBLAD

tengewoon veel werk van den wedstrijd maakten. Zoo werd het dus meer een gemoedelijk partijtje voetbal, dan een serieuse kamp.

Er zaten vele luidruchtige supporters van de zonen van Albion op de Ajax-tribune, die bijzonder studenticoos deden. Ze zongen en joelden, dat 't een lieve lust was en trokken de aandacht van de niet al te talrijke menigte op de tribune.

Ter zake! In het Engelsche elftal merkten we niet veel uitblinkers op. De rechtsbuiten, W. Green, behoorde met Chapman, den spil, en Ruskin, den linksbinnen, tot de besten van het veld. Verder waren er slechts middelmatige spelers bij de Engelschen. En dat dit Engelsche elftal tenslotte gewonnen heeft van een o.i. sterkeren tegenstander, moet hoofdzakelijk geweten worden aan het feit, dat dé gasten 'veel dankbaarder gebruik hebben gemaakt van de kansen die zich voordeden. En dat de score voor Enfield niet nog hooger is geweest dankt Amsterdam aan Oerlemans, die waarlijk in superieuren stijl talrijke gevaarlijke schoten heeft gehouden en niet vergeten mag ook worden, dat hij soms hulp ontving van paal en bovenlat.

De voorhoede heeft waarlijk niet slecht gespeeld. Individueel waren de spelers tot iets in staat, maar het algemeene verband ontbrak en daardoor gingen Boekhoven en van Wijnkoop b.v. te vaak over tot een solo-spelletje, dat weliswaar veelal aanvankelijk succes had, maar tenslotte een ontijdig einde vond door actief ingrijpen der achterspelers. Van Wijnkoop is de laatste maanden ongetwijfeld veel beter geworden en de twee Amsterdamsche doelpunten heeft het elftal aan zijn actief optreden te danken. Het waren sublieme kopballen. Aardig samenspel leverde de vleu-. gel Gerritsen—Dorenbos. De passes waren van goed gehalte ,maar de afwerking op den vleugel i.c. Gerritsen, liet te wenschen. Gerritsen krijgt de laatste weken vele kansen in Olympische elftallen. We wezen reeds meer op dezen speler, die zich zeker tot een goed voetballer ontwikkelen kan, indien hij nog vele wijze lessen ontvangt. Zijn handigheid staat borg, dat er wat uit hem groeien kan, maar te veel solospel doet veel nuttig werk telkens teloor gaan. Ook de voorzetten kunnen wat beter , van kwaliteit worden. Maar Gerritsen is o.i. toch wel'een speler voor de toekomst. Met' Dorenbos heeft hij bij zonder aardig — hoewel

niet productief gewerkt. Homburg weerde zich

slechts bij tijden. Het verband tusschen hem en Boekhoven ontbrak. In de middenlinie viel speciaal Grobben op en in de achterhoede Steur. De V-V-A.-er is een serieus, hard en goed werker. Met veel gemak loste hij. verschillende moeilijheden op. Die Steur zien wij misschien ook wel eens in een Olympisch elftal terug. '

Hieronder tenslotte een verloop van het spel.

De volgende elftallen kwamen in het veld:

Amsterdam: Oerlemans; Steur en Lietzen; Grobben, Garritsen en Van Dort; Gerritsen, Dorenbos, Van Wijnkoop, Boekhoven en Homburg.

Enfield F.C: "Hewitt; Dyson en Moss; Walton, Chapman en Sims ; W. Green, C L. Green, Daniels, Ruskin en Stredwick.

Scheidsrechter Vrugt fluit om tien minuten over drieën de ploegen in het veld, wanneer ongeveer 3000 toeschouwers het groene veld omzoomen. Een geweldig gejuich vergezelt de komst der Engelschen op het terrein. Buitengewoon belangrijk is het spel in den beginne niet. Amsterdam heeft het eerst succes, wanneer Dorenbos keurig overgeeft naar van Wijnkoop, die met een kopbal Hewitt passeert. Dit succes doet

vermoeden, dat een groote Amsterdamsche overwinning voor de deür staat, doch de zaak komt ten eenënmale geheel anders uit. Inderdaad volgen vele gevaarlijke Amsterdamsche aanvallen. Zoo is Gerritsen een gëvaar voor Hewitt. Maar dan doen de Engelschen eenige tegenaanvallen en Oerlemans heeft veel geluk wanneer de palen niet ongewillig blijken. Dorenbos komt dan opnieuw in actie. Uit een voorzet van Homburg kogelt hij het leer huizenhoog over doel. De Amsterdammers zijn even niet voor het Engelsche doel weg te slaan. Gerritsen geeft Homburg een ongelooflijke kans. De Blauw Witter heeft maar voor het inkoppen; het mislukt echter volkomen. Er blijft eën Amsterdamsche meerderheid, doch het hopelooze geknoei geeft den Engelschen telkens gelegenheid hun terrein te zuiveren.

Tenslotte zijn het de gasten, die door Ruskin gelijk maken. Na dit doelpunt worden de Engelschen sterker. Ruskin kopt nog eens tegen de lat en Oerlemans dient de handen uit de mouwen te steken voor harde schoten van Green en Daniels. Nog voor de rust verplaatst Amsterdam het spel. Weer komen er talrijke scoring-gelegenheden voor Boekhoven en van Wijnkoop. Toch gaat de rust in met gelijken stand (1—1).

Na de rust een corner op het Amsterdamsche doel, die op niets uitloopt. Onmiddellijk volgt aan den anderen kant een hoekschop, met hetzelfde negatieve resultaat. Green scoort plotseling na eenig onbelangrijk spel het tweede doelpunt voor de Engelschen. en waarlijk duurt het niet lang of Ruskin heeft voor het derde Engelsche doelpunt gezorgd (1—3). Hoewel het niet de verhouding van het spel weergeeft, duchten we nu een vrij zware hoofdstedelijke nederlaag. En we worden in die meening gesterkt, wanneer de rechtsbuiten Green via een snellen rush voor het 4de doelpunt borg staat. Dit doelpuntje w&s wel te wijten aan Lietzen, die een gat in de lucht trapte. De Amsterdammers komen nu opnieuw krachtig in den aanval en op fraaie wijze boekt van Wijnkoop het tweede punt voor de Amsterdammers. Maar ondanks verschillende pogingen kunnen deze het toch niet verder brengen en met een 4—2 nederlaag breékt het einde aan.

Ajax—Clapton F.C. 1-4.

Ajax ontving Zondagmiddag bezoek van de Engelsche amateurclub Clapton FootbalJ Club. De Amsterdammers hebben het moeten afleggen tegen deze spelers al was hun spel niet zoo heel veel beter dan dat van de Amsterdamsche roodwitten. Bij beide partijen was de.voorhoede de zwakke plek, terwijl de verdedigingen uitstekend waren. Beeker heeft heel wat gevaarlijke schoten op fraaie wijze gehouden, evenals Allen, hoewel die minder gevaarlijk werk kreeg. De middenlinie van Ajax was tamelijk goed. Vooral Anderiessen Jr. werkte hard. Hij was bijna overal tegelijk. In de voorhoede onderscheidden Twelker en Jurriaans zich. De Engelsche middenlinie legde zich wat veel op verdedigen toe maar McNeill zorgde toch voor een goede spelverdeeling.

. De belangstelling was vrij groot, waartoe het mooie weer stellig meewerkte.

De volgende elftallen stelden zich onder leiding van scheidsrechter Aerts op:

Ajax: Becker (doel); Anderiessen Sr. en Coutpn (achter) ; Hangert, Anderiessen Jr. en Martens (midden) ; Ingenbleek, Jurriaans, Rutten, Hordijk en Twelker (voor).

Clapton F.C: Allen (doel) ; Penstone en Blake (achter); Williams, McNeill en Cuble (midden); Mor-

Sluiten