is toegevoegd aan uw favorieten.

De proletarische vrouw; blad voor arbeidsters en arbeidersvrouwen, jrg 31, 1936, no 1112, 30-12-1936

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

31STE JAARGANC - No. 1112

30 DECEMBER 1936

De Proletarische^

Weekblad van de Bond van Soc.Dem. Vrouwen-Propaganda-clubs in Nederland onder redactie van C. Pothuis-Smit ————-

Redactie-adres: Margriete van Clevelaan 13, Amsterdam-Zuid. Teleroon Amstelveen 2193 — Administratie-adres: Hekelveld 15 Amsterdam - Telefoon 32600, Postgiro 21876 - Abonnementsprijs 50 cent per kwartaal - Losse nummers 4 cent per stuk

Bij dit nummer behoort als bijvoegsel „Ons Kinderblaadje"

De socialistische vrouwen zijn strijdvaardig

Nogmaals Uccle

Nu wij bijna het einde van het jaar beleven, komen ons vele gebeurtenissen voor ogen, waarvan wij nog verzuimden in „De Proletarische Vrouw" melding te maken en die daarin toch thuis behoorden.

Op het ogenblik doelen wij op de internationale vrouwenbijeenkomst te Uccle bij Brussel, die in Augustus van dit jaar werd gehouden.

Wel gaven wij daarvan een algemeen overzicht, wel voegden wij in andere nummers daaraan toe een beschouwing over Adler's rede ten opzichte van de Sowjet-doodvonnissen in die Augustusdagen èn een verslag van een belangrijke speech ener jonge vrouw uit een fascistisch land. Maar behalve nog enige gegevens over de anti-fascistische propaganda in het buitenland zijn wij niet verder gegaan. Ook al, omdat er zoveel andere belangrijke onderwerpen te behandelen waren.

En nu bij het eindigen van het jaar gevoelen wij het nog als absoluut noodzakelijk enkele andere vrouwen, die de conferentie bijwoonden, voor onze lezeressen te doen leven..

Daar was de Duitse partijgenote Anna Siemsen, door haar huwelijk Zwitserse geworden, een goede spreekster, die over de strijd tegen de vrouwenarbeid een inleiding hield. In het algemeen vervuld van de schanddaden in haar vaderland verricht, het vaderland, dat voor haar gesloten is, bezat zij die geestesgesteldheid, welke aan de meeste emigranten eigen is: het grote verlangen om zich op de fascisten te wreken, waarvoor zij tegen een oorlog — met welke bondgenoten dan ook — niet opzag.

Haar stellingen ten opzichte van de

vrouwenarbeid laten zich in het volgende samenvatten:

a. Reorganisatie van het gezin tot een ook geestelijke gemeenschap.

b. Reorganisatie van het huishouden, vereenvoudiging door aanwending van moderne inrichtingen, waardoor aan de arbeidsverspilling in het primitieve gezin een eind worde gemaakt.

c. Bescherming van moeder en kind vanwege de overheid o.a. door toekenning van nodige toelagen.

Als wij u van de Belgische vrouwen zullen vertellen — en er waren er verscheidene — dan denken wij het meest aan het hartstochtelijk debat door hen gevoerd tegenover den spreker Schwarz, die de Sowjet-vakbeweging behandelde en aanviel.

Schwarz was de beslist-overtuigde tegenstander van het Sowj et-bewind. Niets moest hij hebben van hun terreurmethoden en in vlammende woorden kwam zijn afkeer tot uiting.

Maar de Belgische vrouwen, vooral de jongeren, vonden dit overdreven; de Sowj et was jong, maakte jeugdfouten, dat zou voorbijgaan. Maar het nieuwe was mooi, was bewonderenswaardig tegenover de in vele opzichten verstarde verhoudingen in hun eigen vakbeweging. De een na de ander kwam hartstochtelijk protesteren tegen dit afmaken van het Russische systeem.1) Een nieuwe wereld werd daar opgebouwd, die door fouten en mislukkingen heen de socialistische arbeidersbeweging zou vernieuwen.

Onnodig te zeggen, dat pg. Schwarz in zijn antwoord de Belgische vrouwen een aantal feiten voor ogen stelde, als bewijs dat het communisme al heel weinig bevorderlijk is om het socialisme te vestigen.

De Franse vrouwen — trots op Blum en het Volksfront — spraken natuurlijk ook. Suzanne Buisson, de redactrice van het nieuwe s.-d. Franse vrouwenblad en Marthe Lévy, beiden vlotte redenaarsters, vertelden van hun moeilijkheden om het vrouwenkiesrecht te verkrijgen. Niet minder van de tegenwoordige toestanden; van het Volksfront, dat de hoop is voor de bevrijding der vrouw, ook wat het recht op arbeid betreft. Léon Blum — zo zeiden zij — staat immers geheel op ons standpunt: gelijke politieke rechten voor mannen en vrouwen.

Wat waren de vrouwen uit Engeland en uit de Skandinavische landen (ook die in Nederland (de rede van E. Ribbius Peletier noemden wij reeds) rustig bij de vorige vergeleken.

De Zweedse, maar vooral de Deense Nina Andersen spraken kalm en beheerst over de toestanden in eigen land, die in vele opzichten gunstig afstaken bij, wat de anderen konden vertellen.

Voor ons spanden de Engelse vrouwen evenwel de kroon. Susan Lawrence was

evenals wij een

sterke tegenstandster van het communisme en wees samenwerking als onmogelijk af, vooral ook omdat zij aan de ernst van waarachtige samenwerking niet geloofde.

Susan Lawrence, het vroegere Tweede Kamerlid (Lagerhuis zeggen ze in Engeland) is de ver¬

persoonlijking van het socialistisch ideaal, ook voor de

SUSAN LAWRENCE