is toegevoegd aan je favorieten.

Maandblad van de Nederlandsche Vereeniging van Staatsburgeressen, jrg 10, 1926-1927, no 4, 15-04-1926

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

r\

vajp ''ober" confectiefabrieken te Moskou. Aan deze inrichting is een yef' °nsultatiebureau verbonden, waar moeders en onderwijzers op 1(3'- "^gestelde uren medische adviezen voor kinderen kunnen komen voiy?'nnen. In alle crèches en bewaarscholen is de bezoeker verK'cht voor het binnengaan in de lokalen waar de kinderen zijn, terl<f witte schort of jas aan te trekken, nnoi ^ver de inrichting lezen wij:

>n , ),De kamers die als speel-, werk- en slaapkamers worden ge

jodi: u'kt( de kinderen tot zeven laar slaoen allen overdag en neooen

v J S . .

1 HPH v . . J .. o

„„tv ^6r ppn afynndprliik hprlip"! warpn vrooliike. zonnige kamers, ver

.aeHvler<1 met de portretten van revolutionaire leiders en verder met rin&v°°7VerPeri ^0C)r kinderen zelf vervaardigd, zooals teekeningen it Kn de Mei-viering, geboetseerde beestjes, huisjes enz. Den leeftijd jjU'j311 de kinderen in aanmerking genomen was het werk heel goed Roemen."

^irtd oefeningen en spelen waren in Engeland meer geperfectio^erd, maar toch kregen de bezoekers er een aardigen indruk van. e onderwijsmethode is in de meeste gevallen die van Montessori. mek. deze bewaarschool", zegt het rapport, „is plaats voor 80 ^erij ,'^eren en slechts twee daarvan hadden ouders, die aangesloten

^Ipn hu Hp rnmmiiniQiicrhp nïirtii )p vraacr tnt wp l<rp narfll rlP

b?

"iQp

PrJ^ u^u i. ~~ j u:: - . — Innv

ïj ^uci uciiuui i ïö mei uveiwegenu uij nei cuuuieiucii van ccn icu-

1P" R 11 r\ r\ ï 'f oo rf urm Til 4-i~\r\rrr\ Inlnn o

rro 1 p{ r\r\

^ ij uc viaag vvic Aai vvujucii lucgnaicn vvuiui oiccuio

t ofl. Omstandigheid of de ouders al of niet in staat zijn zelf behoorlijk agd juicht te houden en of de moeder al of niet buitenshuis haar werk ° ®eft. De plaatsing kan kosteloos geschieden als dit noodig blijkt, Laar de meeste moeders betalen twee roebels in de maand omdat hcL6 kinderen dan beter gevoed kunnen worden. Er zijn drie maalon0' lden per dag."

H. v. B.—H.

aat*

tere'

;org> 3.

der' :rie) om

.refl

me'1 [ge"

alle

'1

ni1

jan

ige; w

ëe:

ctie:

ka11 i it

tofi' tie"1 <e"j jle« ie{'

HET PURDAH SYSTEEM.

i 'n aansluiting van hetgeen ik in een vroeger nummer van dit d hierover reeds schreef, zal ik mededeelen wat Pasha Charaoui, 'eidster van de vrouwenbeweging in Egypte, daaromtrent verj op eene vergadering in Washington, bij haar bezoek aan haar °chter, de vrouw van den Gezant voor Egypte in Amerika. , ^ij zegt; „De sluier, ofschoon zeer licht, is toch de grootste hin, erPaal geweest voor de bevrijding van de Islamitische vrouw. Het r.'sje van 11 of 12 jaar moest reeds de sluier dragen en mocht i"'e' meer de school bezoeken. Daardoor onvoldoende ontwikkeld

n men haar gemakkelijk inpraten dat het dragen van den sluier °°r de Koran (bijbel der Mohammedanen) was voorgeschreven. e »Eerst in het begin van deze eeuw heeft een man van gezag, onze i^rste feminist, Kassim Bey Amin, zijn stem daartegen verheven.

Wee boeken, de Emancipatie der vrouw, en, de Nieuwe vrouw, ,®ft hij aangetoond hoe onjuist deze opvatting was. Deze brave iv3ri heeft echter, evenals alle eerste verkondigers van nieuwe f ^rheden, ontzaglijk veel voor zijn werk geleden. Maar het had Vq resultaat, dat de oogen van vele vrouwen en van sommige

°ruitstrevende mannen er door geopend werden. j0"öe Korantekst waaraan mannen het gesluierd zijn van vrouwen l^chreven, had alleen op de vrouwen van profeten gedoeld. Hij v/dt ongeveer: O, vrouwen van profeten, gij zijt niet als andere lvüUWen. Blijf in uwe woningen en versier u niet als andere vrouToon uw uiterlijk alleen aan uw echtgenoot. Dat is u meer

" r) - t •

^aig.

O

\v '>C>eze tekst verklaart de oorsprong van den sluier. Toen de vroui>ei1 Van de profeten zich niet meer ongesluierd vertoonden, beg iflen andere vrouwen het na te doen, misschien wel daartoe aanboord door hare mannen. tjr"Nu begint de sluier echter overal te verdwijnen. In heel Turkije ^a§en de vrouwen nu hoeden. In sommige landen blijven de vrouden sluier nog als een nationaal kostuum dragen, maar vertoojs 51 er zich toch mede overal waar hare belangen haar roepen. Hij q."11 geen hinderpaal meer voor onze verdere ontwikkeling en staat emancipatie niet meer in den weg."

t ^ ifiB?Ver de harem zeide Mme. Charaoui nog: „Laat mij beginnen

o' 1 te zeggen wat het woord beteekent. Het meent, de plaats

rO

„ --o&— ' 1

of1-5 m;. r vrouwen, haar eigen kamer. Het woord harem roept on

ode uüellijk in uwen geest het beeld van polygamie te voorschijn.

Vele jaren lang heeft de polygamie geheerscht in de Islamitische ianden. Deze gewoonte heeft men, evenals de sluier, gevolgd als een gebod van den Korah.

„Het was ook Kassim Bey Amin die hierover onze oogen heeft geopend. De Koran zegt: Een man kan een, twee, drie of vier vrouwen nemen, indien hij ze allen even lief kan hebben en ze gelijkelijk behandelt, maar als hij vreest daartoe niet in staat te zijn, dan moet hij maar een nemen. Daar het nu onmogelijk is dat een man meerdere vrouwen even lief kan hebben, is het voorschrift eigenlijk „huw maar een". Daarom ook hebben de Egyptische vrouwen de Koran niet geschonden toen zij er bij de Regeering op aandrongen de polygamie in Egypte te verbieden.

„Bij den dag zien wij de polygame huwelijken bij ons verdwijnen, in sommige streken komen zij in 't geheel niet meer voor.

„In Egypte hebben de huwelijken geen religieus karakter. Het is een civiel contract tusschen beide partijen. Ieder kan nu in dat contract vastleggen wat hij of zij wenscht. De huwelijksgift wordt Detaald door den man in overeenstemming met zijn fortuin. Twee derde wordt betaald bij de teekening van het contract, het overblijvende wordt de vrouw uitbetaald bij echtscheiding of bij den dood van den man door de erfgenamen.

„Echtscheiding kan alleen door den man aangevraagd worden, maar de vrouw kan dat recht voor zich bedingen als zij het vóór het huwelijk in het huwelijkscontract vastlegt.

„Een vrouw erft maar de helft van 't geen de man erft. De man is verplicht zijn vrouw en kinderen te onderhouden, ook al heeft de vrouw eigen inkomen. Zij heeft evenveel recht als de man om haar eigen geld en goed te beheeren. Zij kan haar eigendom verkoopen of verpanden, zonder .bijstand van den man.

„Er is ook geen wet die een vrouw verbiedt een beroep uit te oefenen of zelfstandig handel te drijven. Onze vrouwen, die in staats- of gemeentebetrekking zijn, genieten gelijk loon met den man voor gelijken arbeid. Wij hebben onderwijzeressen en inspectrices van onderwijs."

„Ofschoon de vrouwen bij de wet deze rechten bezitten, hebben zij er toch jaren lang geen gebruik van gemaakt, omdat zij het niet wisten. Maar nu zijn hare oogen geopend en zij beijveren zich om in de maatschappij de rol te gaan spelen, waartoe zij de bevoegdheid bezitten. Met het doel haar land te dienen, gooit zij nu hare ketenen van zich, die haar jaren lang gekluisterd hielden en neemt zij moedig deel in den strijd voor de onafhankelijkheid van Egypte."

Ten slotte vertelt Mme. Charoui nog hoe de eerste vrouwen in Egypte ongesluierd in de straten liepen, in plaats van in draagstoelen of wagentjes achter dichte gordijnen te zitten.

„Vrouwen van alle klassen waren in groot aantal samen gekomen, bij wijze van een nationale demonstratie, en gingen door de voornaamste straten. Palmtakken en jasmijnbloemen dragend, gingen zij naar alle ambassades en vroegen den steun van de respectieve regeeringen voor de onafhankelijkheid van haar land.

„Sedert dien dag", zoo eindigde zij haar rede, „zijn onze mannen overtuigd van den moed, de bekwaamheid en het patriotisme van de vrouwen van hun land en zij zullen onze verdere ontwikkeling en ons kiesrecht niet langer tegenwerken."

A. H. J.

MISDAAD EEN MEDISCH VRAAGSTUK.

In een instituut voor zwak-zinnige kinderen in New-Jersey, N. A. stond van de 700 aanwezige kinderen een derde in min of meer nauwe familiebetrekking. De stamboom van die familie werd opgezocht. De stamvader was een jongmensch geweest met Don Juanneigingen. Deze had een kind verwekt bij een zeer mooi, doch zwakzinnig meisje. Daarop nam hij deel aan den oorlog van 1776, trouwde na zijn terugkomst een meisje uit gegoede familie en kreeg daarbij 7 kinderen.

Van het kind van de zwakzinnige moeder kwamen 150 nakomelingen, die allen, zonder uitzondering, zwakzinnig, dronkaards, proslituées, dieven of zwaardere misdadigers werden.

Van de nakomelingen der andere vrouw, 120 in aantal, kan, met uitzondering van een paar alkoholisten, niets dan goeds gezegd worden. „Daily Mail".