is toegevoegd aan je favorieten.

De proletarische vrouw; blad voor arbeidsters en arbeidersvrouwen, jrg 33, 1938, no 1201, 21-09-1938

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Alle clubs en commissies hebben een tweede circulaire ontvangen met het verzoek de strook onderaan deze circulaire in te vullen en vóór Vrijdag 23 September aan de propagandiste te sturen.

De bedoeling hiervan is, een overzicht te krijgen van het aantal folders en proefnummers, dat waarschijnlijk besteld zal worden.

De strook van deze tweede circulaire is dus niet bedoeld als bestelkaart.

We herhalen nog even, hoe de drie bestelkaarten gebruikt moeten worden.

Op de eerste kaart kunt u propagandafolders en proefnummers van „De Proletarische Vrouw" van 5 Oct. aanvragen. (Deze kaart vóór 1 Oct. insturen.)

Op de tweede bestelkaart vraagt men proefnummers van 12 October. (Insturen vóór 8 Oct.).

En op de derde bestelkaart worden

(Vervolg van blz. 1).

autoriteit, die ook daarin bevelen wil, en

— kan.

Niet omdat kinderen de bekroning zijn

— kunnen zijn tenminste in de meeste gevallen — van een gelukkig huwelijk.

Neen — kinderen voor het Rijk, voor het zegenende Duitse Rijk. Om dat te stutten, te steunen in zijn heerlijke binnenlandse, in zijn verrukkende buitenlandse politiek!

Arische kinderen om de ten-

hemel-schreiende rassentheorie verder uit te werken.

Arische kinderen om de vliegtuigen en de kanonnen te bedienen, welke andere volken deze theoriën moeten inbranden.

Kinderen — och, wat is er toch in alle landen gebazeld over „de eeuw van het kind"!

Duitsland, het Duitse Rijk, heeft eindelijk dat tijdperk in vervulling gebracht: kinderen op bevel verwekt en

proefnummers van 19 Oct. aangevraagd. (Insturen vóór 15 Oct.)'

Partijgenoten, reeds nü zijn er bij de propagandiste bestellingen binnengekomen van clubs en commissies, die niet hebben gewacht tot 1 Oct., maar dadelijk hun eerste kaart hebben opgezonden, (b.v. Naaldwijk, Vlaardingen, Assen, 's-Hertogenbosch, Bussum, Tiel, Kortenhoef, Schiedam en Hilversum).

Volgt het voorbeeld van deze clubs! Zendt ons de strook vóór 23 September ingevuld terug!

Stuurt vóór 1 Oct. (en liefst zo gauw mogelijk), uw eerste bestelkaart in!

G. J. DE JONG, Propagandiste voor „De Prol. Vrouw", N.V. „De Arbeiderspers", Hekelveld 15, Amsterdam C.

geboren, kinderen voor het Duitse Rijk... Daar is de gouden eeuw voor het kind aangebroken

Maar laten wij alle ironie varen!

Vragen wij slechts aan de vrouwen, aan de Nederlandse vrouwen, wat zij van dit alles denken. Niet 't minst aan hen, die kinderen als een Goddelijke zegen beschouwen. De gelegenheid is er weer in de October-maand.

Hun tegelijkertijd wijzend op het gevaar, dat de slechte economische toestand van ons land oplevert. Gevaar, omdat daarom zovelen gaan menen, dat er niets meer te verliezen valt bij de ontzettende nood van honderdduizenden.

De strijd moet gestreden worden voor meer werk, veel meer werk, voor betere steun, maar ook met grote kracht tegen de leidende beginselen van het nationaal-socialisme.

Ook waar het gaat om onze kinderen.

Omdat wij vrije mensen willen zijn en blijven.

De wereld der tegenstellingen

Millioenen lijden gebrek

aan 't allernodigste

De enquête onder de gezinnen der werkloze bevolking in Drente gehouden, met haar ontstellende uitkomsten van gebrek aan alles, wat tot de noodzakelijkste levensbehoeften en levensbenodigdheden behoort, ligt ons nog vers in het geheugen; deze schrijnende statistiek hebben we niet dan met huivering in de Prol. Vrouw kunnen overzien.

Dat deze nood nog lang niet gelenigd is en deze mens-onwaardige toestanden voortduren, bewijst een oproep van den burgemeester van Emmen (Drente) in verschillende bladen ter voorziening in deze nood, in deze ellende, in dit te kort aan alles. Er werd in de betreffende oproep vooral boven- en onderkleding, dekens en beddegoed gevraagd. En hoe hoog deze nood is gestegen, bewijst wel één zinnetje uit het schrijven van den burgemeester, dat waarlijk ontstellend is, n.1. „Alles is welkom, afgedragen kleding, hoe en wat het ook zij."

Is dit niet diep beschamend voor onze samenleving; bij de een weelde en overvloed, bij de ander nood en nijpend gebrek. Maar er is nog iets anders wat ons bij het lezen van dit zinnetje vervult, n.1.: Verontwaardiging, — en wij vertrouwen, dat de burgemeester van Emmen zich hier niet volkomen rekenschap heeft gegeven, anders had hij de woorden „afgedragen kleding, hoe en wat dan ook", in de pen gehouden. En wij hopen, dat eventuele geefsters en gevers zoveel eergevoel en kiesheidsgevoel zullen hebben, om behoorlijke kleding en behoorlijk beddegoed te zenden — als er helaas dan toch gegeven moet worden, dan ten minste geen vodden.

Bij de diverse beschrijvingen der jubileum-feesten ontbraken natuurlijk ook niet de militaire uniformen, de toiletten en sieraden. Zo werd er o.a. medegedeeld, dat de vrouwen van de Indische Sultans, naar hier gekomen, om het veertig-jarig regeringsjubileum der Koningin mee te vieren, met ca. een half millioen aan juwelen en sieraden waren omhangen, en zo zou men eindeloos door kunnen gaan, om de wereld der schrijnende tegenstellingen te belichten.

Aan ons de taak om altijd maar weer scherp stelling te nemen tegen de weelde en overvloed van enkelen, terwijl millioenen gebrek lijden en het allernoodzakelijkste moeten ontberen. Wij willen strijden, onafgebroken, met alle kracht die in ons is, om deze tegenstellingen op te heffen, althans tot de kleinst mogelijke proporties terug te brengen.

B. BULSING—VAN BESOUW.