is toegevoegd aan je favorieten.

De proletarische vrouw; blad voor arbeidsters en arbeidersvrouwen, jrg 34, 1939, no 1255, 04-10-1939

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Voor de huisvrouw

Macaronischoteltje met groenten (voor 3 personen).

1 ons macaroni, 1 winterwortel of wat zomerworteltjes, è ui, peterselie, selderij, soepgroenten, die het jaar opleveren, maggi, foelie, thym, peper, nootmuskaat.

Voor de saus: 4 kopjes macaroniwater, 2 afgestreken lepels boter, 5 afgestreken lepels bloem.

Breek de macaroni in stukken van plm één vinger lengte. Kook ze gaar, onder af en toe roeren in ruim kokend watet met zout, de kruiden en de gewassen en klein gesneden wortel, ui prij en andere soepgroenten. Laat ze plm. J uur koken. De macaroni is gaar als ze slap over de punt van een vork heen hangt. Giet het water af. Smelt in een steelpannetje de boter, voeg de bloem toe en onder voortdurend roeren en doorkoken het macaroniwater. Vermeng de macaroni met de saus eli de fijngehakte peterselie en selderij. Men kan dit gerecht zo presenteren, maar ook overdoen in een vuurvast schoteltje, bestrooien met paneermeel, beleggen met een paar klontjes boter en er in de oven een korstje op laten komen. De oven op bovenwarmte, het scho'.eltje er plm. 15 min. in laten staan. E. J. BRUINS

In plaats van poetslappen een prop

[krantenpapier Geeft geen vuile lappen, alleen veel

[plezier.

Sociaal-Democratische Vrouwenclub te Amsterdam

Hulpverlening

Het bestuur der Sociaal-democratische Vrouwenclub heeft in enkele vergaderingen het vraagstuk besproken van de gezinsontwrichting in verband met de mobilisatie en de moeilijkheden, die in vele gevallen ontstaan voor de achtergebleven vrouwen, van wie velen nu en de volledige zorg voor het voortbestaan van het bedrijf (gewoonlijk een klein bedrijf) en de zorg voor de kinderen en het huishouden hebben. Hierdoor is de vrouw vaak te zwaar belast.

Nadat met de groepsbesturen en het federatiebestuur was overlegd en de zaak in een clubvergadering ter sprake kwam. is besloten, dat de S.D.V.C. een onderlinge hulpdienst in het leven zal roepen.

Het zal zeker zo zijn, dat bij vele vrouwen uit onze beweging het werk meer en moeizamer geworden is, nu de man in dienst is.

Terwijl in onze beweging zeker een flink aantal vrouwen in staat is hier en daar hulp te verlenen.

Dat betekent niet, dat men door elders te helpen 't eigen gezin en het eigen werk ook niet het propagandawerk verwaarlozen moet. Integendeel. Alle werk moet goed gedaan worden. Juist nu. Ieder moet de eigen plicht zorgvuldig vervullen.

Het betekent, wel, dat iemand in staat en bereid is, voor een overbelaste huisvrouw en moeder, b.v. een kind naar school te brengfn, of met een kind naar dokter gaan of de kousenmand op te ruimen of wat verstelwerk of huiswerk te doen. Het zal dus steeds werk zijn, dat velen van onze vrouwen kunnen doen, naast de eigen zaak. Alles moet natuurlijk onderling geregeld worden.

De clubleden zullen dezer dagen een circulaire ontvangen, waarvan het invulstrookje wordt teruggehaald. Men kan daarop vermelden, of men hulp wenst of tot hulp verlenen bereid is. Het is vanzelfsprekend, dat in een geval van hulpverlening beide partijen in eenzelfde ouurt wonen. Daarom hebben de groepsbesturen hier een uitvoerende taak. Zij zullen alles regelen.

Alles staat echter onder leiding van het clubbestuur, dat met instemming der federatie dit werk aanvat.

De hulpverlening is niet enkel beperkt tot leden der club, maar kan worden uitgebreid tot meerderen uit onze kring.

Vrouwen, er is in deze donkere tijd voor ons prachtig werk te doen. van mens tot mens.

DORA DE JONG.

F3LMRUBRIEK

„DE SPOOKTREIN" VERFILMD

De Nederlandse film op de goede weg

Zelden heeft een toneelstuk hier te lande zoveel opgang gemaakt als „De Spooktrein". Hoewel de meesten van u Arnold Ridley's successtuk dus kennen, een kort resumé van de inhoud voor hen, die niet zo in de „klassieken" thuis zijn.

Een groepje reizigers mist op een avond op een klein station de laatste aansluiting. Zij besluiten de nacht in de wachtkamer door te brengen. De chef tracht hen van dit voornemen te doen afzien door het verhaal op te hangen van „de spooktrein", die sedert een ongeluk, dat twintig jaar geleden daar gebeurde, soms te middernacht passeert. Wie „de spooktrein" ziet, moet sterven.

Daar het noodweer is en de meeste passagiers niet veel geloof slaan aan de geschiedenis, blijft het gezelschap; het wordt in de loop van de avond nog uitgebreid met een krankzinnigheid-simulerende juffrouw en haar onguur uitziende broer. Tezamen beleven zij opwindende en griezelige gebeurtenissen tot de fantastische en toch aanvaardbare ontknoping: de spooktrein blijkt

een smokkel trein te zijn!

* * #

Een uitnemend gegeven voor een toneelstuk: de intrigue speelt zich vrijwel op één plaats af: de stations-wachtkamer. Regisseur Karei Lamac wist deze voor de film ongunstige omstandigheid naar zijn hand te zettèn; geen ogenblik wordt men eraan herinnerd, dat slechts

een klein aantal mensen betrokken is bij een handeling, die zich in een beperkte ruimte afspeelt: het beeldrhythme is snel en vol afwisseling. Zelfs verrassingen ontbreken niet, zo zeer heeft men van elk détail profijt weten te trekken. Lamac heeft uitstekend de. sfeer getroffen, welke heerst tussen; mensen, die door het toeval zijn samengebracht, niets gemeen hebben en gedwongen zijn in een „unheimische" omgeving samen te zijn. De spanning wordt telkens door humor onder-, nooit verbroken. Cameraman Bryan Langley verhoogde deze sfeer door de toon van zijn opnamen.

Lamac wist ook de Nederlandse toneelspelers in behoorlijke filmacteurs te metamorphoseren: Jan Musch gaf een uitstekende vertolking van den luguberen stationschef; Louis Borel ontpopt zich van een luchthartigen grappenmaker in een koelbloedig politieman; Chris Baay was een schutterig, naar dapperheid-strevend, pas-getrouwd man, en Lies de Wind verpersoonlijkte als zijn vrouwtje de klein-burgeres; Adalphe Engers speelde een zotten goochelaar, en had een charmante assistente in Cissy van Bennekom; de rol van hysterische juffrouw was bij Sara Heyblom in goede handen; Fientje de la Mar droeg als quasi-zenuwpatiënte veel tot de spanning bij.

* * *

De verfilming van het toneelstuk „De Spooktrein" mag dus geslaagd heten.

De kop en de staart, welke men „eraan gedraaid heeft", zijn geforceerd. De volkomen overbodige verklaring van de vertraging bederft het effect van de inzet: in volle vaart aanglijdende rails. De poging om de geschiedenis (waaraan Lamac een sensationeel slot gaf, dat voor een buitenlandse film niet onderdoet) weer in het vredige Hollandse landschap te doen eindigen, is mislukt; het contrast is te groot en wekt, ontnuchterend, wrevel.

Het doet echter de indruk, dat de Nederlandse film gestadig op de goede

weg vordert, niet verdwijnen.

* * #

De „klank" van de Nederlandse film kan nog steeds niet bekoren; het geluid werkt storend inplaats van ondersteunend. De stemmen der spelers, die de toneel-uitspraak in de film-studio niet kunnen vergeten, is hard en klankloos. Van de geluids-effecten had men juist in deze film zoveel profijt kunnen trekken; men heeft dit ten enenmale verzuimd. Zo maakte b.v. het naderen van de spooktrein door het in-gebreke blijven van de geluids-techniek niet die indruk, welke men daarvan had kunnen verwachten.

Maar ook aan de vervolmaking van dit onderdeel zal zeker veel aandacht worden besteed. Hopen wij in de volgende film reeds de resultaten hiervan te kunnen bemerken!

VISIE.