is toegevoegd aan uw favorieten.

Maandblad van de Vereeniging voor vrouwenrechten in Nederlandsch-Indië, jrg 6, 1931-1932, no 5, 01-02-1932

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hier dan is de toespraak van den heer Alexander Hume Ford:

De hamer is gevallen; er is een kind geboren in de Unie; weer is de Pan-Pacific Union vader geworden en dit keer is de jonggeborene een flinke dochter. De wensch van 21 jaar is eindelijk vervuld.

Wij volgen den weg des vredes; niet dat wij „Pacifisten" zijn, maar uit den aard der zaak zijn wij vredelievend. Veel werk wacht ons in dit halfrond en, in 't algemeen gesproken, is dit werk altijd langs den weg des vredes volbracht. Zelfs onze naam „Pacific" beteekent „Vredig". En op vredige en vredelievende wijze zoeken en vinden wij gemeenschappelijke belangen, die ons samenbinden.

Wij verzoeken U, vrouwen dezer Conferentie, nog meer gemeenschappelijke belangen te zoeken, waarvoor we kunnen werken, en waardoor we onderling en wederkeerig onze vriendschap en onze welvaart kunnen versterken en vergrooten. En wij mannen, zullen U, naar onze beste krachten, steunen en voorthelpen in de vervulling van Uw taak.

Er is genoeg werk voor ieder lid, en voor iedere groep van de Pan-Pacific Union, in dit groote gebied, waar de helft van de bevolking der geheele aardbol leeft en zwoegt, bij het maken van het netwerk van gemeenschappelijke belangen en onderling begrijpen, dat de vele rassen op den duur moet vereeriigen.

Het vormen van een nieuwe Pan-Pacific organisatie behoeft geen angst te baren voor een te veel aan werkers. Wij hebben veel werkers noodig.

De Pan-Pacific Union heeft veel lichamen in 't leven geroepen, eerst afhankelijk van de Union, nu onafhankelijk en financieel zelfstandig, die schitterende diensten hebben bewezen en nog bewijzen, zooals daar zijn:

Organisaties voor de bevordering van Onderwijs, Wetenschap, Handel, Journalistiek, Hygiëne, Geneeskunde, Ethiek, enz.

De Pan-Pacific Union is 21 jaar, dus meerderjarig en is de oudste Vereeniging in de landen om de Stille Zuidzee, die zich ten doel stelt de bevordering van vriendschappelijk verkeer tusschen de vertegenwoordigers van die landen. Hawaiï, waar ge vandaag vereenigd zijt, is het geographisch middelpunt en in deze conferentie ontmoeten de vertegenwoordigsters der alleroudste en der allerjongste beschaving van deze wereld elkander in vriendschap en overeenstemming, met het doel deze beschavingsvormen te verbeteren en voort te helpen.

De Pan-Pacific Union heeft er naar gestreefd een gevoel van saamhoorigheid van Patriotisme op te wekken bij de bewoners van de landen om Stille Zuidzee, om van deze Oceaan „Onze Oceaan" te maken, zooals de Middellandsche Zee de „Mare Nostrum" van de oude volken van Europa was.

Hawaiï is door de Union gebruikt als een soort Proef-station op kleine schaal, waar maatschappelijke problemen, door de Union naar voren gebracht, worden uitgewerkt. Het is de taak der Pan-Pacific Women's Conferentie dit werk voort te zetten.

Laat mij nog even naar voren brengen het feit, dat de Pan-Pacific Union alleen die problemen bestudeert en uitwerkt waarover alle leden van de Union tot instemming en overeenstemming kunnen komen. Alle problemen die het uitsluitend belang en eigendom zijn van een bepaald ras, of van een bepaalde natie, blijven onaangeroerd.

In deze conferentie vertrouwen wij de groote verantwoordelijkheid voor het heil van tallooze geslachten, die na ons komen, toe aan „de Moeders van de Landen om de Stille Zuidzee". Zelfs gij, die geen eigen kinderen hebt, wijdt Uw moederlijke krachten aan het verwezenlijken van de idealen, en helpt mee de wereld gelukkiger te maken.

De hamer is gevallen! — Een nieuw stadium is aangevangen in het leven rond de Pacific Oceaan. De Vrouwen dezer Landen hebben de hand aan den ploeg geslagen en hebben een deel op zich genomen van de verantwoordelijkheid voor de welvaart van de helft der bevolking van onze aardbol. Moge de geest van Christus, Buddha, Mohammed, Confucius, en van alle groote Leeraren U leiden.

Gij gelooft, dat ge de gelijken zijt van den Man! De wereld hoopt dat ge zijn „Meerderen" zijt. Indien gij, Vrouwen, niet onze leidsters zijt op den weg naar vrede en onderling begrijpen, dan inderdaad zou het er voor de menschheid droevig uitzien. Maar wij vertrouwen op U. De Landen om de Stille Zuidzee verwachten van U het werk tot bevordering van vrede en vooruitgang.

Welkom, dus, Eerste Pan-Pacific Vrouwen Conferentie, zij het als kind, vriendin of mededingster van de Pan-Pacific Union.

Hoewel deze toespraak pas in de derde plaats kwam op het programma der redevoeringen van dien gedenkwaardigen dag, ben ik hier mede begonnen om dat U hier in breede trekken, en toch scherp omlijnd, de taak der vrouwen in de Pan-Pacific Union geschetst vindt.

Mevrouw Francis Swanzy, die de eerste Welkomstrede uitsprak en de Conferentie opende, behandelde de vraag „Waarom een Pan-Pacific Conferentie van Vrouwen ?"

„Het antwoord ligt voor de hand", zegt zij, én gaat dan verder:

Het vraagstuk van „wie de voorrang heeft, de man of de vrouw?" blijft hier ten eenen male buiten beschouwing. Verscheiden Pan-Pacific conferenties en congressen zijn, met groot succes gehouden, door de mannen der Union, over wetenschappelijke en andere belangen; en steeds hebben zij daarbij ons