is toegevoegd aan je favorieten.

Maandblad van de Vereeniging voor vrouwenrechten in Nederlandsch-Indië, jrg 8, 1934, no 11, 01-09-1934

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IS hfit 11 i 0 L om J&lUtioi/li ic woi'dün op zoo'n actie, zoo'n toewijding voor de goede zaak?

Als we dat eens vergelijken met de lauwe houding van onze Europeesche vrouwen in Indië, die wèl ervan overtuigd zijn, dat men haar nog steeds de plaats onthoudt, die haar toekomt, maar niet te bewegen zijn om er iets voor te doen. Wèl laten ze toe, dat een klein groepje ploetert en tobt om de rechten te verwerven, waarvan ook zij later mede zullen profiteeren, terwijl zij toch begrijpen moeten, dat daarvan geen groote actie, geen groote invloed kan uitgaan.

Dat Brazilië, waar de bevolking niet die mate van ontwikkeling heeft als in de Westersche landen, deze tot voorbeeld moet zijn, en ook Indië zich aan haar moet spiegelen, is werkelijk onbegrijpelijk.

En is het niet beschamend voor ons, vrouwen van NederlandschIndië!

Staan wij op zooveel lager peil dan de Braziliaansche vrouwen, hebben wij minder gevoel voor recht en billijkheid dan zij? Of hebben wij het reeds zóó goed, dat we geen meerdere rechten behoeven? Immers neen!

Waar de Braziliaansche vrouwen, die reeds sedert ongeveer twee jaar het kiesrecht hebben, kunnen meewerken aan een betere huwelijkswet; aan een beter huwelijksgoederenrecht; zeggingschap hebben in be slissingen, die genomen worden betreffende volksgezondheid, onderwijs, ontwapening, loonpolitiek, ziekenzorg enz. enz., daar staan wij buitengesloten.

Toch stelde men ons benoembaar voor den Volksraad. Doch ernst kan die benoembaarheid niet geweest zijn, anders had men reeds lang een zetel voor de vrouw ingeruimd.

Zoo zal het eene land na het andere voor gaan, zelfs die waarvan men zou meenen, dat ze nog lang niet zoo ver zijn, en NederlandschIndië zal als Jantje-achter-aan komen, zeer tot nadeel van de vrouwenbelangen niet alleen, maar ook van de algemeene belangen, die

nooit godiond kunnen worden met

een negeeren van de rechten van de grootste helft der bevolking.

Kendal. s. V. O.-B.

Mrs. DESPARD.

Op 6 Juli j.1. werd Mrs. Despard, de oprichtster en eerste presidente van de Worrien's Freedom League, een van de militante Engelsche vrouwenvereenigingen, die bij den Wereldbond voor Vrouwenkiesrecht en Gelijk Staatsburgersschap aangesloten zijn, 90 jaar, en organiseerde men te harer eere een feest in Caxton Hall in Londen.

Mrs. Despard is de zuster van Generaal French, die tijdens den boerenoorlog zich groote bekendheid heeft verworven.

Mrs. Despard heeft bijna haar geheele leven gestreden voor de vrijheid van de vrouw en voor betere sociale toestanden.

Ze was een der pioniersters van de kiesrechtbeweging en behoorde tot de feministen, die om haar militant optreden telkens werden gevangen genomen; de zoogenaamde suffragettes-

Meerdere malen heeft ze met de Holloway-gevangenis in Londenkennis gemaakt en het is aan haar en haar lotgenooten te danken geweest, dat daarin vele verbeteringen werden aangebracht. Want tijdens haar gevangenschap ontdekten deze vrouwen tal van misstanden in de gevangenis, die ze wereldkundig maakten, zoodat de overheid er wel notitie van nemen moest en een onderzoek instellen, waardoor nog meer ergerlijke toestanden aan het licht kwamen, welke een schande genoemd konden worden voor de Engelsche Regeering.

Oorspronkelijk had men in Engeland alleen de National Union of Women's suffrage Eocieties, de eerste vereeniging, die voor de verkrijging van het stembiljet voor de vrouw werkte, en waarvan Mrs. Fawcet de oprichtster en presidente was.