Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

29STE JAARGANG ZATERDAG 2 SEPTEMBER 1922 No. 35

De lltetaalfcemerfcer

KfecKblad van den ülgemeenen neder!andscben metaalbewerkmbond.

– -A. Arbeiders aller Landen Vereenigt U.

REDACTEUR: G. VAN DER HOUVEN Adres van Redactie en Administratie: Hemonylaan 24, Amsterdam Telefoon 2 6175

Kennis Is macht, Eenheid taracirt

ABONNEMENT: Bij vooruitbetaling per jaar. . . . i f 1.50 Voor Buitenland verhoogd met porto. Losse numrhers 0.03

Stukken van algemeenen aard moeten uiter 1 ij k Maandags, Bondsnieuws en advertentiën Woensdagsmorgens zijn ingekomen

ADVERTENTIËN Gewone advertentiën per regel f OiSO Aanvragen voor personeel , 020 Afdeelingsadvertentiën ..■!!! S’’. , 020

OPLAAG 35.330 Officiëele Mededeelingen. Deze week wordt het cohtributiezegel op de 35e week in het Bondsboekje geplakt • • • Wij maken de leden van de afdeeling DEN HAAG attent op dein dit nummer voorkomende advertentie. Te doen gebruikelijk. Ons artikel „De juiste koers”, voorkomende in ons blad van 12 Augustus J.1., heeft de pennen van onze r.-k. en christ. tegenstanders in beweging gebracht. Wij weten niet of de wijze waarop zij dit gedaan hebben, een specifiek christelijke is, maar veronderstellen toch, dat zulks niet het geval is. Ware het wèl zoo, dan zou het met de leer van het christendom er zeer bedroevend uitzien. Vooralsnog meenen wij, dat het niét christelijk is om halve waarheden te schrijven, evenmin als hef valschelijk weergeven van iemands bedoelingen, en daaraan hebben de penvoerders zich willens en wetens bezondigd. In het bedoelde artikel, waar de christelijke collega’s op aan gevlogen zijn als vliegen op den suikerpot, hebben wij voor onze lezers nog eens duidelijk uiteengezet hoe ons optreden moet zijn in diverse gevajlen dat ondernemers loonsverlaging wenschen. Een nieuw standpunt hebben we er niet in ontwikkeld, want de gedragslijn die wij er in uitstippelden, was reeds eerder door ons gevolgd. De redacteur van „De (Chr.) Metaalbewerker” heeft in z’n blad van 19 Augustus aan zijn lezers verteld, dat de macht der feiten ons heeft gedwongen, van standpunt te veranderen, dat we nu niet meer op het standpunt staan : „dat tegen alle verslechteringen kan worden opgetreden” en dat we dus, daar komt zijn betoog in groote trekken op neer, de bakens zouden hebben verzet. De redacteur van „De (Chr.) Metaalbewerker” heeft zich uitgesloofd om dat niet alleen aan zijn lezers te vertellen, maar ook om zulks te bewijzen. Daar is natuurlijk niets tegen, want ook wij hebben steeds de bewijzen geleverd, als we beweerden, dat het alleen de financieele onmacht van de kerkelijke organisaties geweest is die hen hebben geleid tot het verrichten van de daad van vernedering toen zij Minister Aalberse adviseerden om voor gftheel Rotterdam de 54-urige werkweek toe te staan ten behoeve van ondernemers die allen, zonder uitzondering, nog flinke winsten gemaakt hadden. We hebben toen glashelder aangetoond, dat een organisatie met nog eenige kracht tot verzet zich tot een dergelijke daad niet zou hebben laten verleiden. We nemen ’t dus onzen collega niet kwalijk, dat hij z’n best doet om z’n lezers ook geld bij de visch, oftewel bewijzen bij de argumenten te leveren. Het noodlot wilde evenwil, dat hij geen bewijzen kon vinden en dat heeft hem er toe verleid, om een deel van ons artikel,

juist daf deel dat in z’n kraam te pas kwam, te citeeren. Al datgene wat er bij behoorde, wat we er aan vooraf lieten gaan en er op lieten volgen, heeft hij wijselijk voor z’n lezers verzwegen. Dit is misschien heel slim, heel berekend, maar . . . hef is niet eerlijk en dus ook niet christelijk. En bovendien, als hij op grond van ons artikel „De, juiste koers” zou willen bewijzen, dat we van koers veranderd zijn, dan zal hij dat niet anders kunnen doen dan door de feiten aan z’n lezers verkeerd voor te stellen of ze te verzwijgen. We hebben steeds het standpunt ingenomen dat we bij de beoordeeling of ineen loonsverlaging al of niet moet worden berust, ook met den bedrijfstoestand rekening zullen houden. En vóór we ons artikel schreven waren er gevallen bekend dat we, in samenwerking nbg wel met R.K. en Chr. Bonden en na gepleegd overleg met de werkgevers, loonsverlaging hebben aanvaard. Dat weet en wist de redacteur van „De (Chr.) Metaalbewerker” heel goed en als hij hét niét wist, dan had hij eerst eens moeten informeeren bij zijn collega’s. Die zouden hem dan wel hebben ingelicht met het door ons ingenomen standpunt nopens . het rijtuig- en carrosseriebedrijf en burgersmedenbedrijf, gevallen, die zich hebben afgespeeld vóór de Rotterdamsche verwikkelingen. Nu heeft hij een nieuwe onoprechtheid begaan door z’n lezers iets anders te vertéllen dan de waarheid. Gij zult geen valsche getuigenis spreken .... * * * „St. Eloy” van 26 Augusfus heeft ons ook de eer aangedaan, aandacht te schenken aan ons artikel. In dat orgaan is een zekere J. v. A. aan ’t woord die van ons artikel zegt, dat het hem doet denken aan iemand die lang inde herberg gezeten heeft en naar huis gaat als een waggelende gans. Wij hebben onze hersens gepijnigd met de vraag, wie die mijnheer J. v. A., die zich van zulk een prozaïsche vergelijking bedient, wel zou wezen. Een mijner vrienden heeft mij er toen op gewezen, dat naast de beginletters van ’s mans naam en voornaam, die onder het artikel stonden, ook nog een aanwijzing te vinden was omtrent de plaats van herkomst. Toen is ons een licht opgegaan. Er stond een S onder en wij aan ’t philosopheeren : S: Schoonhoven, Scheveningen, Steenwijk, Stadskanaal .... (alles mis) ... ha . . . , Schiedam! Dat nu juist iemand uit Schiedam met zulk een grappige vergelijking moet komen. Als je niet grappig van aard bent, dan is ’f toch wel eens leuk om grappig te doen. De heer J. v. A. dan vindt daf er in ons artikel „De juiste koers” heelemaal geen koers is te vinden. Ja, wat zullen we daar nou van zeggen, hè ? Wij hebben hier voor ons liggen een knipsel uit „Patrimonium”, orgaan van het Christelijk Werkliedenverbond van dien naam van 24 Augustus j.l. Dat orgaan bevat ook een . > • lang citaat uit ons zoo verguisde artikel, hetwelk (hoor toch vooral menschen) volgens den nuchte-

ren Schiedamschen J. y. A., aan een waggelenden herbergbezoeker doet denken. Maarde redactie van „Patrimonium” zegt er van: „Dat is zakelijk en nuchter geredeneerd. Er zijn natuurlijk ook inde moderne beweging nog wel personen met practisch economisch i n z i c h t.” Wat kunnen de meeningen van menschen toch uiteen loopen. Volgens den een ben Je zakelijk en nuchter en volgens den ander redeneer je als iemand die teveel van het Schiedammer nat heeft gedronken. Wij zouden hiermee van hef „zakelijke” artikel van J. v- A. kunnen afstappen, aangezien de rest ook ?oo is, ware het niet dat hij nog iets heeft geschreven, waarom we even.aan ’s mans jaspanden willen trekken. „Inden regel,” zegt hij, „gaan wij niet gaarne op de pennevruchten van deze redactie (dat zijn wij, Redactie „Metaalbewerker”) in, omdat zij meestal, als gevolg van de beginselen dezer socialistische volksleiders, 6f doórspekt zijn met de modernste spotternij tegen al wat christelijk denkt of handelt, óf er een blinde haat uit spreekt.” Moderne spotternij; tegen al waf christelijk denkt en handelt, heer J. v. A.? Weet gij wel dat er heel wat menschen zijn die christelijk denken maar niet handelen en dat er anderen zijn die wel Christel ij k hande-1 en maar niet denken? 3 ■— '5 TROUW AAN DEN BOND! SOLIDARITEIT! IJVERIGE PROPAGANDA! WIE DEZE DRIE ZAKEN FLINK EN NAAR BESTE KRACHTEN BEHARTIGT, DOET ZIJN PLICHT. ■■ ■ !■ Wroeten in eigen ingewanden Inde Amsterdamsche bouwbedrijven zijn tegenwoordig een groot aantal men spreekt van 22 zelfstandig werkende groepen, z.g.n. associaties, opgericht, die voor eigen rekening bouwwerken aannemen en uitvoeren. Deze associaties hebben tot nu een loon van f 1.50 per uur of f 67.50 per week kunnen betalen, hetgeen volgens deskundigen vèr uitging boven het gemiddelde loon dat inde particuliere ondernemingen werd betaald. De samenwerkende groepen besloten nu eenstemmig om, mede op grond van het feit, dat de loonen inde particuliere bedrijven naar omlaag gaan, eveneens de loonen te verlagen en terug te brengen op f 60 per week. Wij dienen hierbij in het oog te houden dat de werklieden voor een zeer belangrijk deel lid van de associaties zijn

en dus zelf er belang bij hebben, dat hun loonpeil niet al te hoog uitsteekt bij hetgeen de vakgenooten inde particuliere bedrijven verdienen. De associaties moeten de concurrentie het hoofd kunnen bieden, daf ispreekt vanzelf. Indien zij daartoe nieï in staaf zouden zijn, zou hef werk weer grootendeds naar de particuliere bouwers gaan. De plaatselijke Federatie van Bouwvakarbeiders was van meening dat de loonsverlaging ongemotiveerd was en heeft deswege de staking afgekondigd. Aldus beleven we nu het verheffend schouwspel dat een deel van de Amsterdamsche Bouwvakarbeiders fegen zijn eigen associaties in staking is gegaan. Een deel gaf uit eigen beweging gevolg aan hef stakingsparool, een ander deel deed het omdat men toch niet kan gaan onderkruipen en de rest, de kerels mef voldoende ruggegraat, heeff men met de bekende knokmethode er uit geslagen. Aldus hebben de syndicalistische leiders fe Amstredam weer eens kans gezien om èn den woningbouw, waaraan zoo groofe behoeffe bestaat, èri de eigen associaties te sabofeeren. In „Beurs en Bedrijf” vonden we een artikel van den heer Mr. N. Peerèbóom, daf geheel aan deze zaak gewijd is en waarvan de kennisname ook voor onze lezers van belang is. Hij schrijft aan hef slof van zijn artikel: / „Op het ©ogenblik, daf wij dit schrijven weten wij nog niet, of deze staking werkelijk doorgevoerd zal worden, of wel, dat als gevolg van deze bedreiging de aangekondigde loonsverlaging wordf ingetrokken. Wel is dit zeker, daf een groofe groep bouwvakarbeiders het oorbaar vindt mef staking te dreigen tegen een loonsverlaging, die niet aangekondigd wordt door een particulieren werkgever, of, bm in revolufionnaire faal te spreken, dooreen uitbuiter, doch dóór de leiding van hun eigen associaties, dié die loonsverlaging noodig hebben om nog werk aangenomen fe kunnen Krijgen. Wanneer een gedeelte van de bouwvakarbeiders de belangen van hun klasse zoo weinig toont fe begrijpen als hief het g£val is, behoeven de bouwpatroons zich voor de associaties nog niet ongerust fe maken. t De revolutionnairen zullen wél zorgen, daf zij hun eigen graf graven.” Inderdaad, zoo is het! De revolutidnnairen zijn thans bezig om hun eigen graf te graven en de particuliere bouwers kunnen tevreden zijn. Amokmakers zijn het die hun eigen verderf fegemoef rennen in volslagen razernij. Mischien wordt er nog dit goede uif geboren, dat de bouwvakarbèiders later, bij rustig nadenken, zullen gaan beseffen dat met hun belangen gesold wordt en deze worden opgeofferd aan hansworsterij.

Sluiten