Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het was dus noodzakelijk bij een ; grondloon een veranderlijk (ineen \ schaal geregeld) loondeel te voegen. ) Naast de schalen, welke alleen voor enkele | ondernemingen gelden, bestaan er 15 scha- j len inde ijzer- en staalwerken, waarvan j vier voor hoogoven-arbeiders en zes voor de verschillende branches der staalindustrie gelden. De maatstaf voor glijding dezer schalen wordt bepaald door den bekrachtigden prijs van het voornaamste geheel Vervaardigde product dér betrokken arbeiders. Zoo werd b.v. de schaal dér Clevelandsche höogovenarbeiders bepaald naaiden prijs van het Clevelaridsche ruwijzer, 3e soort. De schaal der Noord-Engelsche staalwerkarbeiders regelt zich naar den prijs der staalplaten van minstens \ Eng. duim dikte. Het eerste wat bij invoering der glijdende Schaal dient te gebeuren, is vaststelling van een grond- of nul prijs. Deze prijs is gelijk aan het grond- of standaardloon. Stel nu, de grondprijs is £ 5, dan wordt elke prijsstijging boven £ 5 een toeslag op het grondloon en, als het grondloon niet als laagste norm vastgesteld is, zal elke prijsdaling beneden £ 5 een evenredige verlaging van het grondloon beteekenert. Een ander vast te stellen punt is de verhouding der loonsverandering tót de prijsveranticring. Als regel wordt deze met ïo pCt. op 20 shilling bepaald; bij elk stijgen of dalen van den bekrachtigden, gemiddelden prijs, stijgt of daalt het loon met ij pCt. Tusschen de organisaties dér ondernemers en die der arbeiders is overeengekomen, dat beëedigde controleurs (accountants) de zakenboeken vaneen bepaald aantal of alle ondernemingen van den betreffèndén tak van industrie elke 3 maanden zullen controleeren en hun bevindingen aan de beide organisaties mededeêlen. De kosten worden gemeenschappelijk gedragen. Soms benoemt elke partij haar eigen controleurs, welke gemeenschappelijk met die dér andere partij de controle verrichten, maar algemeen, is ifet gebruikelijk dat beide organisaties zich op een aanbevelenswaardige firma voor bezorging der boekencontrólé vereenigen. De controleurs melden alleen Uit dé boeken datgene wat voor de Schaal van belang is; ‘toch staat het elk der beide partijen Vrij om nog bijzóndere inlichtingen van dë controleurs te verlangen. Is het resultaat der contrêlé bekend, dan komen de vertegenwoordigers déf Ondernemers- en arbeidersorganisaties overeen, welke uitwerking het op dé hoogte Van hët loon heeft en verwittigen hun mandaatgevers dat een stijging of daling van het loOn öp een bepaalden datum ih werking treedt. Zoo begint b.v. het resultaat der controle van Maart in het begin van Mei zijn uitwerking öp de loonen en blijft tot einde Juli van kracht. Het voordeel van deze methode is, dat zij het stellen van eischen, tegeneischertj conferenties enz. overbodig maakt, omdat de wérkelijke prijzen uit de boeken dèr firma’s zijn vastgesteld en daarover geen geschil kan ontstaan. Daar vastgéstelde prijsbeweging het omhoog of omlaag gaan der schaal bepaalt, wordt eèn massa van geschillen en onderhandelingén vermeden, onaangenaamheden, welke beide partijen alleen kosten en krachtverspilling zonder eenig voordeel veroorzaken. De aanwezigheid eeiiéf loonschaal bemoeilijkt volstrekt niet het wijzigen of vaststellen Van het grondloon als zülks gewenscht mocht schijnen. De op de priizen berustende glijdingsmethode is sinds den wereldoorlog inde ijzer- en staalwerken aanmerkelijk uitgcbreid. Bij niet minder dan 95 pCt. dér daarin werkzame arbeiders werden dè loonen door schalen geregeld. Bi? dé op de prijsbeweging berustende methode is echter na den oorlog gekomen, welke op de beweging der prijzen Vart levensonderhoud baséeren. Van de oorlogstOéslagen was bepaald, dat zij aan het einde van den oorlog zouden verdwijnen. Dat bléék échter onmogelijk te zijn, omdat de kosten van levensonderhoud aanmerkelijk stegen, inplaats van daalden. Toen echter daarna deze prijzen wel daalden, rees de vraag der intrekking van de oorlogstoeslagen. De ijzer- en staalwerken verhoedden , dezen loop, door haar arbeiders, welke nog niet onder een schaal werkten, er ondef té plaatsen of ze op andere wijze te beveiligen. Door spoorwegbeambten en -arbeiders ,werd b.v. een methode aangenomen, welke daarin bestaat, dat de oorlogstoesïag veranderlijk gemaakt werd, daardoor, dat voor elke vijf punten, welke de indexcijfers der prijzen van levensonderhoud rijzen óf dalen, de toeslag stijgt of daalt met een shilling. De indexcijfers worden geregeld inde ambtelijke „Labour Gazette” (zooals bij ons het „Maandschrift voor de Statistiek”) gepubliceerd. Deze methode is ook voor een reeks andere beroepen ingevoerd. Het is goed erop te wijzen, dat de Overeenkomst der spoorwegbeambten enz. met eèn (minimum )grondloon rekent, dat dubbel zoo hoog is als het vóór den oorlog geldende. Het is duidelijk dat daardoor; waar dè op

de levensmiddeienprijzen berustende schaal eVénzóogoed voorde klimmende als voor de dalende beweging geldt, ook de daling der prijzen inde richting naar den stand vóór dén oorlog, tot nu een loonverandering naar omlaag beteekende. Desniettemin is de ondervinding tot dusver, dat, als de levensmiddelenprijzen niet beneden die van den vóóroorlogstijd dalen, de arbeiders een deel van den oorlogstoesïag als een voortdurende bijdrage bij hun voor-oor!ogs!oon behouden. Als middel tot verwijdering van moeilijkheden, welkedoor ’t inlasschen van den oorlogstóeslag in het regelmatige loon verwekt zijn, heeft zich de glijdende loonschaal ongetwijfeld mét succes bewezen. A. J. De Algemeene Vergadering van het N.V.V. (Slot.) Inplaats Van elke week zal „De Strijd” voortaan in grooter formaat om de 14 dagen verschijnen. In verband daarmede is de contributie aan het N.V.V. verhoogd van {0.45 op f 0.75 per lid en per jaar. Alle leden zullen nu voortaan dit orgaan ontvangen. Hierdoor is ook een einde gemaakt aan den minder gewenschten toestand, dat sommige bonden zich aan een abonnement geheel of ten deèle onttrekken. Wij twijfc-. lèn éf niet aan, óf „Dé Strijd” zal ook in zijn nieuwe gedaante voor Onze vakbeweging nuttig wérk verrichten. Een dergelijk blad leent zich er beter voor, om daarin algèmeene vraagstukken té behandelen, dan zulks inde afzonderlijke vraagstukken te behandelen, dan zulks inde afzonderlijke vakbladen het geval is. Een paar voorstellen van den Algemeenen Bond van Handels- en Kantoorbedienden inzake de propaganda onder de hoofdarbeiders werden ingetrokken, nadat van de zijde van het Verbondsbestuur de toezegging was gedaan, dat het sympathiek stond tegenover deze zaak en het daarover in nadere besprekingen zou treden met de daarbij betrokken organisaties. Met algemeene stemmen werd een voorstel van het Verbondsbestuur aangenomen om een cêftimisèie te benoemen, wélke zal onderzoeken: a. Op wélke wijze het N.V.V. de arbeidersontwikkeling kan organiseeren. b. Wat öp het gebied van maatschappelijk Wérk door het N.V.V. kan worden gedaan. c. Of èn zoo ja, op welke Wijze door hét N.ViV. de kern Onzer beweging regelmatig én snél op elk gebied der arbeidersbeweging kali worden Voorgelicht. De bevoegdheden van den Bestuursraad van hët NiV.V. zijn eenigszins üitgebreid. lot dusver droeg dit college uitsluitend een adviseerend karakter en mede daardoor schonk het niet die bevrediging, als bij de oprichting Werd verwacht. Deze toestand was zoowel voor het Vërborldsbestuur als voorde leden van den Bestuursraad minder gewenscht. Aan het bestaande artikel 10 van de statuten zal thans worden toegevoegd, dat aan den Bestuursraad het recht wordt toegekend tot het nemen van beslissingen, welke voor de aangesloten organisaties bindend zijn, Hiervan zijn uitgezonderd beslissingen waarbij aan de aangesloten organisaties geldelijke Verplichtingen worden opgelegd. Of dezé Wijziging voldoende bevrediging geeft, zal de toekomst leeren. Het blijft uit den aard der zaak altijd moeilijk precies aan te geven, welke bevoegdheden een dergelijk collége mag hebben. Veel zal hierbij van de practijk afhangen. In elk geval is nu uitgetiiaakt, dat dé Bestuursraad iets anders zal zijn dan een zuiver adviseerend college. Hij krijgt nu meerde beteekenis als een Bondsraad heeft bij verschillende vakbondem Ten aanzien van de verhouding tot de Béstuurdersbondeii heeft dé algemeene ver-.; gadering een besluit van den Bestuursraad bekrachtigd, Waardoor een nauwer contact tusschen het N.V.V. en onze plaatselijke centiales zal worden verkregen. Als eerste uitvloeisel van dit besluit heeft op 30 September en 1 October a.s. te Utrecht reeds een, algemeene vergadering van dé BestUüfdersbonden plaats. In bovenstaande, hebben wij in vogel-; vlucht dë voornaamste besluiten gememoreerd. Rest nog een enkel woord over de gehouden inleidingen. Wegens treurige familieomstandigheden kon de voorzitter zijn inleiding over de medezeggenschap van de arbeiders in het bedrijf niet houden. Dit zal thans gebeuren op een spoedig te houden buitengewonealgemeene vergadering. Door F. v.d. Walle werd een inleiding gehouden over „De Werkloozenzorg en Werkverschaffing”. Hierbij werd nog eens wéér de nadruk gelegd op de noodzakelijkheid van productieve , werkverschaffing tegen loonen, in overleg met de vakorganisaties vast tê stellen, of een zoodanige ondersteuning, dat een minimum bestaan in elk geval is gewaarborgd. Door denzelf-

den inleider werd het standpunt uiteengezet dat ons Verbond inneemt ten opzichte der werkloosheidsverzekering. De resoluties op deze aangelegenheid betrekking hebbende werden met algemeene stemmen door het congres aanvaard. Ten slotte hield E. Kupers een inleiding Over „De Strijd tegen hét Militairisme”. In de voorgesteldè resolutie heeft het N.V.V. zich in overeenstemming met hef 1. V. Vbereid verklaard den strijd tegen het militairisme met alle middelen te zullen voeren, waarbij hét zich op het standpunt stelt van geen man en geen cent voor ’t militairisme. Aan het Verbondsbestuur werd opgedragen een sterke agitatie tegen het militairisme te ontwikkelen. I De Voorteekenen wijzen ér op, dat déze strijd meer dan noödig zal zijn. De bezittende klasse heeft den mond vol over de noodzakelijkheid van bezuiniging, maar van sterke bezuiniging op de militaire uitgaven wil zij niets weten. ■ Naast de 135 millioen gulden, wélke ons land nu reeds weggooit aan oorlog en marine, dreigt bet gevaar, dat de Indische vlootwet, waarbij een bedrag van meer dan 300 millioen gulden is gemoeid, binnenkort weer door de Regeerihg zal worden ingediend. Mede met het oog daarop is het noodiger dan ooit, dat ook onze vakbeweging zich krachtiger dan tot nog toe, met den strijd tegen het militairisme gaat bemoeien. Ook in dit opzicht heeft onze algemeene vergadering goed gedaan dat nog eens duidelijk uitte spreken. (Uit de „Vakbeweging”.) Ks. Uit de Afdeelingen. ROTTERDAM. De' staking aan de Mij. „Keilehaven”, meer bekend onder den naam „Ketting- en Ankerfabriek” is na een duur van 7 weken, in aanmerking nemende de moeilijke omstandigheden waaronder deze is gevoerd, thans op bevredigende wijze opgelost. De voorwaarden, waarop zulks is geschied, zijn neergelegd ineen door beide partijen geteekende verklaring, welke o. m. inhondt: „Bij de bespreking Van heden, 2 September, wordt overeengekomen tusschen beide onderteekeneiide partijen, dat de staking van de werklieden aan Maatschappij „Keilehaven” wordt opgehevén en het werk Maandag 4 September zal worden horvat op de volgfende voorwaarden; de oude uurloonen van vóór de staking ■blijven gehandhaafd tot I December 1922; waarna met het oog op hot feit, dat in bijna alle omliggende bedrijven inde Metaalindustrie de loonen reeds in juli met 6 pCt. verlaagd zijn, ook de loönén aan dé Maatschappij „Keilehaven” met 6 pCt. zullen worden verminderd; verdere verlaging wordt thans niet vastgesteld en zal niet worden ingevoerd zonder overleg met den Alg. Ned. Metaalbewerker sbond; de Directie verbindt zich alle werklieden weer tewerk te stellen en voox zoover dit piet onmiddellijk kan geschieden, in ieder geval geen andere arbeiders aan te nemen, Voordat alle stakers weer aan ’t werk Zijn; verder Verklaart de Directie zich bereid, de Christelijke feestdagen voortaan uitte betalen. Buitenland. Amerika. Dat de kapitaal- (speciaal mijn- en Spoorweg-) magnaten inde Vereenigde Staten eveneens van dezen tijd van malaise gebruik wenschen te maken om de arbeidsvoorwaarden van hun dienstbare zielen te verslechteren, zal wel niemand verwonderen, te minder waar versplintering ten opzichte der Organisatie bestaat, zooals wij kortgeleden aantoonden. Sinds 4 Juli 1.1. rust dan Ook het wérk inde spoorwegwérkplaatsên der Vereenigde Staten en is dus in hoofdzaak een strijd van metaalbewerkers, waarbij zich geleidelijk oök groote getallen van rijdend personeel hebben gevoegd. Aan de uitnoodiging om de werkplaatsen te verlaten, voldeden dé eerste twee dagen ongeveer 400.000 arbeiders, Welk aantal ongeveer tot 650.000 is gegroeid. Om oorzaak en doel der staking aan onze makkers uiteen te zetten, hét volgende: Vooraf diene, dat de arbeidsvoorwaarden der arbeiders inde spoorwegwerkplaatsèn bij die der overige arbeiders inde metaalindustrie altijd achteraan hinkten. Een herziening der arbeidsovereenkomst werd dringend noodzakelijk, hetgeen echter door de spoorwegmaatschappijen stelselmatig werd gedwarsboomd, Aangezien het dus niet tot een vrijwillige overeenkomst kon komen, moest, overeenkomstig de wet, het „United States Railroad Labor Board” (een departement tot beslechting van. geschillen in spoorwegaangelegenheden) uitspraak doen.

Dat college besliste nu met 6 tegen 3 stemmen (arbeidersleden), dat voortaan het grondloon zich tusschen 23 en 35 (Amerikaansche) centen per uur zou bewegen en de toelage van 50 pCt. voor arbeid op Zonen feestdagen moest vervallen. Bij deze loonnorm zou wel het loön der geschoolde arbeiders iets daarboven uitsteken, echter belangrijk beneden het tot nu betaalde loon dalen, temeer, waar de toelage voor Zonof feestdagarbeid, welke sinds 30 jaar zelfs bij niet-vereenigde spoorlijnen bestaat, vervalt. De spoorwegbeambten en -arbeiders raakten dus nog verder bij de arbeiders in de metaal- en andere industrieën ten achter. Volgens statistische berekening zijn tegenwoordig voor ongehuwden minstens per persoon 400 dollar per jaar, en voor gehuwden met drie kinderen minstens 1800 dollar per jaar en per gezin voor levensonderhoud noodig. Volgens de uitspraak van voornoemd arbitrair college zouden de inkomsten jaarlijks voor een 100.000 man tellend gedeelte der werkplaatsarbeiders 563 dollar, voor 250.000 man 800 dollar bedragen als zij onafgebroken werkzaam zijn, hetgeen in ’t spoorwegbedrijf niet het geval is. Een inkomen dat zoover beneden het statistieke bestaansminimum daalt, maakt het leven onmogelijk en is het dus geen wonder dat zich deze spoorslaven eenstemmig tegen de beslissing van bovengenoemd college verzetten. De driehoofdige minderheid van dat college (de arbeidersleden) hebben hun mandaat opgezegd. Als reden gaven zij op, dat zij geen verantwoording wenschten te dragen voor een beslissing waarbij het den betrokkenen niet mogelijk was zich zooveel levensmiddelen te verschaffen, als een tuchthuisboef ontvangt. Aangezien nu echter volgens een wettelijke bepaling het wettelijk vastgestelde loon rechtvaardig en toereikend voor de spoorwegbeamten moet zijn, namen de spoorwegmaatschappijen uit vrees voor een herziening der uitspraak, een voorbehoedsmaatregel, teneinde de werkpiaatsarbeiders aan de rechtspraak van bovengenoemde arbitraire instelling te onttrekken. Zij zegden hun het werk op met de verklaring, dat zij de reparatie der machines en wagens aan particuliere firma’s zullen uitbesteden; wie er nog verder werken wilde, moest zich maar bij deze firma’s vervoegen. Deze truc werd nog duidelijker voelbaar, toen bleek, dat deze firma’s inde bestaande spoorwegwerkplaatsen werkzaamheden verrichtten en hun benoodigd kapitaal van de betrokken spoorwegmaatschappijen ontvingen. Bovengenoemde „Railroad Labor Board” heeft deze machinatie als in strijd met de bedoe*' ling van den wetgever verklaard, waartegen de spoorwegmaatschappijen dooreen aanklacht in verzet willen komen. ' Bij de Amerikaansché gewoonten is het mogelijk een rechter te koopen, welke op eer en ge* weten verklaart, dat de beslissing van de „Road Labor Board” strijdig met de wet, ja zelfs de bedoelde wet strijdig met de grondwet is. Overigens blijkt, volgens tijdingen uit de laatste Julidagen, dat bij zuike toestanden ook de overige spoorwegarbeidersorganisaties geen waarde meer hechten aan het behoud van bovengenoemd ~R.L.Öi”, omdat het toch maar hand- en spandiensten aan de spoorweg-milliardairs verricht en aan de vakbonden hun strijd bemoeilijkt. Deze opinie is uitgesproken ineen schrijven van de spoorwegvakbonden aan de afgevaardigden van het Amerikaansche Congres (Tweede Kamer) en waarin óf andere rechters óf opheffing van de instelling wordt verlangd. * s De staking der werkplaatsarbeiders staat in meer dan éen opzicht in naüw Verband met die der kolenmijnwerkers. Het zijn ongeveer 25 geldkoningen welke bijna het geheele verkeerswezen van Noord-Amerika (211,280 Engelsche ? mijlen = 82 pCt. der spoorweglengte) bezitten, wélke ook verreweg het grootste gedeelte der Amerikaansche mijnen bezitten. Diezelfde uitbuiters, welke de mijnwerkers schaamteloos uitbuiten en met militie, pinkertóns en omkoopbare justitie onderdrukken, vervolgen ook de spoorwegarbeiders. Mijnwerkers eb werkplaatsarbeiders der spoorwegen hebben denzelfdén vijand. Zoolang het spoorwegbedrijf nog in vollen gang was, konden de fabrieken en spoorwegen nog door de met onderkruipers en ongeorganiseerden werkende mijnen, tot zekere hoogte van kolen voorzien worden. Door de stopzetting der spoorwegen is dat nu ook uit. De steeds grooter wordende schaarschheid van brandstof heeft een algemeene beweging voor bijkg’gÏHg' der conflicten in ’t leven geroepen; de pressie op de regeering wordt steeds grooter. President Harding heeft inde lange stakingsweken getracht met vage beloften de leiding der vakorganisaties te paaien, maar zal wel eindelijk afdoende maatregelen moeten voorstellen en doorvoeten. Daartoe zullen hem wel zijn mandaatbeluste partijgenooten in ’t „Congres” aanporren, want: De politieke verkiezingen’ komen steeds nader inzicht;.

Sluiten