Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

53e Jaargang — Nummer 16 — Verschijnt ©flce veertien dagen — Zaterdag 21 Aug. 1948

Metaalbewerker

UITG.VAN DE ALG. NED. METAALBEWERKERSBOND, Red. D.W. v. HATTEM. HEMONYLAAN 24, AMSTERDAM-Z , Tel. 27858-20821

De grendel op de deur?

De C.P.N. heeft bij de jongste Kamerverkiezing een honderdduizend stemmen aan de P.v.d.A. verloren. Wij zijn daar blij om. Het is een duidelijke veroordeling van de afbraakpolitiek der communisten. De aftakeling van de E.V.C. is politiek nu nog eens bevestigd door de nederlaag der C.P.N. Dat de P.v.d.A. een honderdduizend stemmen, die in 1946 ineen eerste opwelling van „vernieuwing” op haar waren uitgebracht, naar rechts heeft zien afvloeien, betreuren wij. Als democratisch socialistische politieke partij is zij daardoor voor ons echter niet minder acceptabel geworden. Lieden, die direct al op de vlucht slaan als sociale en constructieve maatregelen ook hen persoonlijk inde portemonnaie treft, zijn voor de socialistische strijd van weinig waarde. Dat de uitslag van de stembusstrijd de C.P.N, niet lekker zit, begrijpen we. Men bezint zich dan ook op maatregelen om de kans te doen keren. Reeds direct na de verkiezing was het Paul de Groot, de vroegere leider van de communistische cellenbouw in onze vakbeweging, die daarvoor een begerig oog wierp op het groeiende ledental van de samenwerkende vakbewegingen, in het bijzonder het N.V.V. Van de E.V.C. gaat n.l. geen bekoring meer uit. Haar stootkracht is gebroken. De C.P.N. is dus op zoek naar een andere stormram voor haar ontwrichtend werk. En dat moet dan de vakbeweging zijn, die het resultaat is vaneen fusie tussen N.V.V. en E.V.C. Nauwelijks had Paul de Groot het parool „Eenheid inde vakbeweging” uitge- ‘ geven of het was hoe toevallig Berend Blokzijl, voorzitter van de E.V.C., die hetzelfde balletje weer opgooide in „Werkend Nederland”. • Ineen in grote opmaak in „De Waarheid” van 27/7/’4B gepubliceerde brief, waarin volgens Russisch recept het partijbestuur zichzelf van ernstige fouten en tekortkomingen beschuldigt, wordt deze zaak nu ook officieel bij de besturen en leden aan de orde gesteld. Ziet hier het desbetreffende onderdeel van de conclusie: „Het bevorderen van de vereniging der arbeidskrachten inde bedrijven en inde vakbeweging, in het bijzonder door de vereniging van de E.V.C. met het N.V.V.” Ineen vergadering, met het Amsterdamse kader, heeft het lid van het secretaraat der C.P.N., Jan Schalker, deze uitspraak nog eens herhaald. Volgens een verslag in „De Waarheid” van 27/7/’4B zei

deze 0.m.; „Het hart van deze eenheid moet de vereniging van de vakbeweging, in het bijzonder de eenheid van N.V.V. en E.V.C. worden." En verder: „Daartoe is de eerste voor waarde de organisatorische eenheid van N.V.V. en E.V.C. als voornaamste hefboom inde economische strijd van ons land.” Het bovenstaande betekent, dat we weer een periode tegemoet gaan vaneen soort hinderlijk volgen met huwelijksaanzoeken. Zouden de heren nu werkelijk denken, dat we gek zijn? De fusie is afgewezen en daar blijft het bij! Voor eenheid is een grote mate van gelijke gezindheid nodig. Tussen democraten en communisten ontbreekt deze te enen male. Daar waar men deze fundamentele waarheid heeft verzaakt en de sprong toch heeft gewaagd, is de echtvereniging meer een vechtvereniging geworden. In Frankrijk is de scheiding dan ook reeds een feit. In Italië staat ze op het punt voltrokken te worden. In België bestaat er, voor dit ogenblik nog, een toestand van gewapende vrede. In het Wereldvakverbond is het al niet veel anders. De interne strijd over de verhouding tussen het W.V.V. en de beroepssecretariaten is in wezen een conflict van politiek en ideologisch karakter. Overal een verdeeld huis. En waar de z.g. eenheid bewaard blijft, gaat dit ten koste van de democratische socialisten, die uit louter liefde worden doodgedrukt. Rusland en de satelliet-staten zijnde. voorbeelden. De democratie wordt dan bijgezet op het geestelijke kerkhof, waarop al deze ■-* „eenheid” uitloopt. Met Buziau zeggen wij: Merci, geef ons portie maar aan Fikkie! Wij moeten er echter rekening mee houden, dat de communisten, wel wetende, dat W’ij in Nederland ons niet in hun manoeuvres laten verstrikken, weer als vóór de oorlog, zullen pogen een georganiseerde oppositie in onze vakbeweging te ontketenen. Wanneer de C.P.N. het voor dit doel dan nodig acht dat de partijgenoten de E.V.C. verlaten en zich naar onze vakbeweging laten overschrijven, zal dat ook gebeuren. Het is dan echter de vraag of wij degenen, die met deze opdracht komen, zuilen toelaten. ZCker, als algemene vakbeweging laten wij in principe een ieder toe De goede trouw wordt n.l. vóórondersteld. Met name ten aanzien van het beginselprogram van het N.V.V,, dat ook het onze is. Punt 111 van dit program luidt: „Hand-

, . , , , , . having van de democratie, met de daaraan verbonden plichten en vrijheidsrech- Staat er\. maatschappij op elk gebied toepassing dienen te vinden.’ Als a gemeen richtsnoer voor zijn arbeid erkent het Verbond de normer van naastenhefde gerechtigheid, waarheid, verantwoordelijkheid en eerbiediging van de menselijke persoonlijkheid. De aanhangers van het hedendaagse practische communisme kunnen het hiermede met eens zijn Niet het algemeen menselijke, maar het klassebelang is de maatstaf voor hun politiek en maatschap-PeliJk handelen In feite aanvaarden zij een soort van klasse, of, nog beperkter, partij-moraal. Wat nuttig is voor de partij, is goed voor de gemeenschap. Dedemociatie, die voor ons doel en levenshouding beide moet zijn is voor de commumsten slechts middel en a leen een organisatorisch begrip. Beginsel en khmaat m onze vakbeweging kan het hunne dan ook met zijn. . . Komen de communisten desniettemin toch naar ons toe dan zal dat in het algemfai^dp1 de naar ae aanwijzingen in ae ,catechismus van Lenin, die immers schi’eef: „Men moet aan dit alles weerstand weten te bieden, men moet tot alle mogelijke offers bereid zijn en zelfs – als het nodig is – tot alle mogelijke listen, sluwheden, illegale methodes? tot het ver! zwijgen en het geheim houden van de waarheid zijn toevlucht nemen om naar de vakverenigingen binnen te dringen, daarin te blijven en daar tot iedere prijs communistisch werk te verrichten.’’-) Het is dus uitkijken geblazen! Op ons laatste congres heeft de afdeling Driebergen een voorstel ingetrokken om, als vóór de oorlog, het lidmaatschap van de C.P.N. met dat van onze Bond

onverenigbaar te verklaren. Dit geschiedde na het volgende prae-advies van bondsbestuur en bondsraad:: „Wij zijn van oordeel, dat het niet de vraag is of een lid aangesloten is bij één of andere politieke partij, maar hoe hij zich gedraagt als lid van de Bond. Voor een jacht om leden op te sporen en uit de Bond te verwijderen, omdat zij lid zijn vaneen met name genoemde politieke partij, zou eerst dan aanleiding zijn, als die politieke partij zich aanmatigt zich met het interne van onze vakbeweging te bemoeien en te dien aanzien haar leden bepaalde instructies zou geven. Wij menen thans met het bepaalde in art. 10 van de Statuten van onze Bond te kunnen volstaan.” Nu de C.P.N. blijkbaar weer van plan is Zich als vóór de oorlog met onze vakbeweging te gaan bemoeien, rijst de vraag of het verstandig is af te wachten hoe de C.P.N.-ers zich tijdens hun lidmaatschap bij ons gedragen, met andere woorden, of wij hun wel gelegenheid moeten geven bij ons binnen, te komen. Wij behoeven ons overigens niet zenuwachtig te maken. Onze positie is sterk. Het N.V.V. groeit als kool. De onderlinge verhoudingen zijn best. Daarentegen zijn C.P.N. en E.V.C. op hun retour. Met het bovenstaande willen we niets ten nadele van de nog vele niet communistische en goedwillende E.V.C.-ers gezegd hebben. Komen zij bij ons, ze zijn van harte welkom. Wel willen wij hier toevoegen dat het tijd wordt deze intrigerende en negatieve beweging te verlaten. Ons dunkt dat zij nu zo zoetjes aan kunnen weten in welke fuik zij gezwommen zijn. De communisten zal echter worden belet dat onze vakbeweging het terrein wordt voor hun politiek spel. ‘) blz. 33, De Linkse Stroming een kinderziekte van het Communisme. Uitgeverij „Pegasus”, 3e druk 1946.

Pensioenregeling voor de Metaalnijverheid

(S.) In het nummer van „De Metaalbewerker”, dat verscheen naar aanleiding van ons op 1,2 en 3 Juli j.l. gehouden congres, in welke bijeenkomst door de bondsvoorzitter in zijn openingsrede het heuglijke feit werd medegedeeld, dat onze organisatie op 26 Juni j.I, het ledental van 60.000 was gepasseerd en inmiddels dat van 61.000 had bereikt, werd een artikel opgenomen, waarin wij het karakterloze gedaas van de E.V.C., afd. Metaal, ten opzichte van de pensioenregeling voor de metaalnijverheid onder de loupe namen. Hierbij deelden wij o.a. mede, dat de schrijver van het E.V.C.-manifest bij zijn berekeningen met geen woord repte over het weduwe- en wezenpensioen. Wij zijn nu in staat dienaangaande

enige mededelingen te doen. Nadat de voorbereidingen en berekeningen zover gevorderd waren, dat vastgesteld kon worden op welke rechten de arbeiders aanspraak zouden kunnen maken, is direct nagegaan of er sedert 1 Augustus 1947, de datum waarop de pensioenregeling een aanvang nam, metaalbewerkers overleden waren, waarvan de nabestaanden aanspraak zouden kunnen maken op weduween/of wezenpensioen. _ , , ~, , , . ~ Ten vom negeren fe(f! is en yooi negen daarvan S^e^S^at,e mml£MelS s 06 s g se d. In het hiernavolgende staatje geven wij dienaangaande een overzicht:

Toegekende Weduwe- en Wezenpensioenen <u . * G * Öft <ü rpt G ' c ■§ 2 , ö '3 rj-j 0> G *.* -2, . . <JJ Sj • – c H bofel w.. c iï a c S f3 .S s 9 S-2 <3 a3 'ö 2? os .2 2 Of ë 5.5 -73 «ï .rj cd .S, o3bo«ï ö T3 > Ö S< ij ÜTJ S c – B P H -s « B «ö ï i0.4 ï Ui tïo3 aS.Sfem O g s Et S O Os* &a H-Sa. Eskem, Blauwkapel, 6 1910 f 138.24 5 ƒ 138,60 N.V. Terneuzense Scheepsbouw Mij., Terneuzen 30 1912 „ 142,20 2 „ 56.80 Werf I. S. Pigee, Vlaardingen, 1 1902 „ 61.56 3 „ 37.08 I. S. Pigee, Vlaardingen, 12 1897 „ 42,84 —• „ —■— v. Geel’s Metaalwaren fabriek, Boxtel, 31 1914 „ 131.40 7 „ 183.96 „Porta”, Woudenberg, 32 1923 „210.60 1 42.12 Mach.-fabriek A. M. N. Nellen, Rotterdam, 24 1903 „ 94.20 ~ —•— „Conius”, Umuiden, 38 1894 „ 46.44 1 „ 9-36 N.V. Niehuis & v.d. Berg, Rotterdam, 27 1905 „ 90.60 1 , 18.12 (Vervolg pag 2 onderaan)

Grootste dok van Nederland (Zie pag. 2, rubriek: „Uit onze Industrie")

Sluiten