Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

\H.J.v. d. Born \ VAN HEINDE EN VER! 3 i I VERGADERING MET DRIE RESOLUTIES * IN HUISELIJKE KRING BIJ ONZE AMERIKAANSE VRIENDEN *

De president van het Amerikaanse Vakverbond (A.F.L.), William Green zeide in zijn belangrijke rede ter gelegenheid van het banket reeds in het vorige artikel genoemd 0.m.: „De Vrije Vakbeweging, zoals wij die in Amerika kennen en gelukkig eveneens bestaat in die landen, die gij, leden van het Centraal Comité van de 1.M.8.. hier vertegenwoordigt, geeft ons een grote gemeenschappelijke verantwoording te dragen. Wij dienen een internationaal front te bouwen om de menselijke vrijheid, de sociale gerechtigheid en bovenal de wereldvrede te redden.” Na over de dreiging, komende vanuit Rusland, zijn mening te hebben gezegd, besloot hij zijn indrukwekkende rede als volgt: „Wij allen, die dan de verlichting in plaats van aan bloedvergieten geloven, wij, die gerechtigheid in plaats van brutaal geweld eisen, wij, die als vrije mensen geloven zelf te kunnen oordelen in plaats van beoordeeld te willen worden, wij, die de vrede liefhebben, maar bereid zijn te vechten om onze vrijheid te behouden, kunnen onze idealen altijd hoog houden als wij internationaal samengaan.” Dat het geen ijdele woorden waren, is één dezer dagen bevestigd door het persbericht, dat de besturen van de Amerikaanse Vakverbonden, de C. 1.0. en de A.P.L., besloten zich aan te sluiten bij het nieuw op te richten Wereld vak ver bond, steunende op vrije vakorganisaties. De secretaris, K. Hg en collega Arthur Gailly van België, voerden namens onze delegatie het woord. Het was voor ons doel. waarvoor wijde verre reis hadden gemaakt, een pracht bijeenkomst. Van de bijeenkomsten van het Centraal Comité volsta ik met over de belangrijkste punten, die daar besproken zijn, één en ander mede te delen. Zo is o.m. een punt van bespreking geweest dat, mede door de stevige houding van de beroepsinternationalen, die niet bereid bleken onder het communistische juk door te gaan door zich bij het Wereldvakverbond te laten indelen in beroepsdepartementen, de scheuring is gekomen. Over de plaats, die de beroepsinternationalen in het nieuw te stichten Wereldvakverbond zullen innemen, is wel uitvoerig gesproken, maar er is geen besluit genomen. Een besluit, in welke richting ook, zo was de algemene conclusie, zou zeer voorbarig zijn. Het Wereldvakverbond moet nog worden opgericht en wij dienen als democraten met het t.z.t. aangewezen bestuur in volle vrijheid en vriendschap, dit belangrijke vraagstuk verder te bespreken en hopelijk te regelen.

De volgende punten, die onderwerp van bespreking hebben uitgemaakt, betroffen: a. het belangrijke probleem betreffende het Ruhrgebied in Duitsland; b. onze houding tegenover Spanje en de regering Franco; c. de Aansluiting van meerdere metaalbewerkersbonden uit Amerika bij onze Internationale Beroepsorganisatie: de 1.M.8. Betreffende deze drie punten zijn resoluties aangenomen, waarvan wij hieronder de vertaalde tekst laten volg'en: 1. De van 20 tot 23 April 1949 te Washington gehouden vergadering van het Centraal Comité van de Internationale Metaalbewerkers-' bond, heeft het probleem van de Roer opnieuw besproken en nam kennis van de besluiten, genomen inde op 14 en 15 Maart 1949 te Luxemburg gehouden conferentie. Het Centraal Comité draagt de gedelegeerden op, de onderhandelingen met de vertegenwoordigers van de mijnwerkers voort te zetten, ten einde tot een concrete oplossing van het zo van vitaal belang zijnde Roer-vraagstuk te komen. De 1.M.8. zal t.z.t. een verslag cycer deze aangelegenheid uitbrengen. 2. De van 20 tot 23 April te Washington gehouden vergadering van het Centraal Comité van de Internationale Metaalbewerkersbond behandelde de toestand van de Spaanse arbeiders en sprak opnieuw haar afkeuring uit over de dictatoriale regering van Franco. Het Centraal Comité betuigt de Spaanse arbeiders,, die in weerwil van de overwinning van de democratie nog steeds niet bevrijd zijn, zijn sympathie en solidariteit. Het bekrachtigt het in deze kwestie door de Amerikaanse vakorganisaties aangenomen standpunt en wijst iedere gedachte aan samenwerking met Franco af. Het Centraal Cojnité onderstreept, dat de vrij georganiseerde arbeiders de betrouwbaarste bondgenoten zijn voor het economisch herstel alsmede voor het veiligstellen van de democratie, de vrijheid en de vrede. 3. Op uitnodiging van de Internationale Machinebouwersbond inde U.S.A. kwam het Centraal Comité van de Internationale Metaalbewerkersbond voor de eerste maal in Amerika bijeen.

Het zendt aan alle arbeidersorganisaties inde Verenigde Staten en de Amerikaanse Metaaïbewerkers in ’t bijzonder, hartelijke en broederlijke groeten. Wat betreft: de grootte en de betekenis van de op te lossen economische problemen; het recht der arbeiders op actieve deelneming aan het herstel van de economie; de bemoeiingen van het Amerikaanse volk op het gebied van de

onze delegatie gebleven is tot het moment, dat wij ons naar de „Queen Elisabeth” voor de terugvaart naar Cherbourg begaven. Bij de familie Riemersberg hebben wij enige Duits sprekenden van de delegatie op Zaterdag 23 April de maaltijd gebruikt en verder een al zeer gezellige avond doorgebracht. Vooral met de vrouw des huizes heb ik veel gesproken. Zij vernam gaarne nieuws uit Nederland en vooral uit Amsterdam. Bij ons afscheid bedankten wijde familie Riemersberg, waaraan door mij werd toegevoegd, dat het mij buitengewoon goed had gedaan weer eens een avond ineen echt gezellig huiselijke kring te hebben mogen doorbrengen. „Ach”, zei onze vriend Riemersberg, „dat je een echte Hollander bent, had ik direct al aan je houding gezien. Je was direct thuis, je praatte graag met mijn vrouw over je land en volk, de koffie smaakte je buitengewoon, zo ook de sigaar en de Hollandse borrel, die ik toevallig in huis heb. Ja, Hollanders houden van hun huis. Nu, ik vind dat een voortreffelijke eigenschap en ik ben blij je dit genoegen te

wederopbouw van Europa in het raam van het Marshall-plan; nodigt het Centraal Comité alle Amerikaanse metaalbewerkersorganisaties uit zich aan te sluiten bij de tèn einde hem de noodzakelijke kracht voor het verwezenlijken van deze doelstellingen te geven en het hem mogelijk te maken tezamen met de kameraden van de vrije Europese vakorganisaties de grootste beroepsorganisatie der wereld te vormen. De besprekingen hadden deze keer een al zeer vlot verloop. De eer hiervan komt toe aan de hererTßiemersberg en Stolz, die op zeer voortreffelijke wijze als vertalers zijn opgetreden. Uit het Engels en het Frans en het Duits of omgekeerd, enz., het ging alles ineen snel .tempo. Collega Swensson trad als tolk op voor z’n collega’s uit Noorwegen en Denemarken. Het was voor mij een buitengewoon genoegen met de genoemde vertalers omgang te hebben, daar zij ook de Nederlandse taal meester waren. Riemersberg, een Zwitser, woonachtig in Washington, is gehuwd met een Amsterdamse schone en vriend Stolz, woonachtig in New York, van geboorte een Tsjech, was enige tijd als secretaris op het bureau van de 1.G.8. (Internationale Vakverbond) werkzaam, in de tijd, toen het bureau nog in Amsterdam gevestigd was. Met Stolz heb ik een langdurige vriendschap kunnen onderhouden, daar hij bij

hebben kunnen bezorgen. Maar laat mij er aan toevoegen: Het was wederkerig een genotvolle avond. „En zo heb ik in dat grote nieuwe land vrienden gevonden. De volgende dag zijn weer opnieuw, eveneens inde huiselijke kring, vriendschapsbanden aangeknoopt, toen met een familie, vrouw en man, beiden geboren in Amerika. De bestuurder nieuwe voorzitter, vriend Hayes, had eveneens enige Duits sprekenden uit onze delegatie te zijnen huize uitgenodigd en wél op Zondag 24 April. Hayes is geboren uit Duitse ouders en had als jongen van z'n vader de Duitse taal moeten leren. Hij had ons uitgenodigd om weer eens in zijn moedertaal te horen en proberen te spreken. Na enige tijd ging het wonderbest. Ook met z’n vrouw konden we het inde Duitse taal best vinden. Hier was de kennismaking inde huiselijke kring eveneens zeer vriendschappelijk en buitengewoon aangenaam. Er werd ons een eenvoudige, maar voortreffelijk bereide maaltijd voorgezet, beter dan ik in welk restaurant daar ginds te verorberen heb gekregen. Vooral het prachtige televisie-apparaat had onze belangstelling. In de meeste oafé’s en restaurants hadden wijde uitzendingen al kunnen bewonderen, maar het apparaat inde gezellige huiskamer van de familie Hayes spande ver en ver de kroon. Het was veel te spoedig laat. De familie Hayes, die zeker 70 mijl van Washington ineen villawijk woont, was zo vriendelijk ons met de auto naar ons hotel te brengen. (Slot volgt)

ME 0 E 0 E L I N G EN

Kinderbijslag voor broers en zusters De Centrale Raad van Beroep heeft bij zijn beslissing van 6 Januari 1949 bepaald, dat een zoon, die na het overlijden van zijn ouders, als oudste van het gezin, zowel de leiding als het onderhoud daarvan geheel op zich heeft genomen, voor de Kinderbijslagwet geacht kan worden hoofd .van het gezin te zijn. Daaruit vloeit voort, dat een zoon in die omstandigheden voor broers en zusters kinderbijslag kan krijgen, omdat hij die broers en zusters als eigen kinderen onderhoudt en opvoedt. De broers en zusters worden dan als pleegkinderen inde zin van de Kinderbijslagwet beschouwd.

Wij raden onze leden, die in gelijke omstandigheden verkeren, aan, zich met de Raad van Arbeid of bedrijfsvereniging, waarbij hun werkgever is aangesloten, in verbinding te stellen en alsnog kinderbijslag aan te. vragen. Attentie! Kinderbijslaglijsten. Uw kinderbijslaglijst over het eerste kwartaal 1949 moest vóór 8 April zijn ingezonden bij de Raad van Arbeid of bedrijfsvereniging, waarvan het adres op de lijst vermeld is. Is dit geschied? Zo niet, draag er dan thans nog zorg voor, want wanneer de lijst niet vóór 1 Augustus 1949 is ingezonden, kan over het genoemde kwartaal geen kinderbijslag meer gegeven worden. U zou niet de eerste zijn, die daardoor . schade zou lijden!

jjffllanase tuipen in New York

7

Sluiten