is toegevoegd aan uw favorieten.

Tijd en taak; religieus-socialistisch weekblad, jrg 46, 1948, no 26, 27-03-1948

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met de andere groepen die het communisme afwijzen meer verbonden voel _dan met de communisten, omdat de eersten met ons gemeen hebben eenzelfde, hoe dan ook gemotiveerde eerbied voor vrijheid en' menselijkheid, toch blijft het voor ons, zolang wij enige vrijheid van handelen behouden, zolang de communisten dus in ons land het heft niet in handen hebben, een strijd op twee fronten, omdat die andere groepen niet willen inzien dat een doelbewuste democratisch-socialistische politiek het enige antwoord is dat op het communisme kan worden gegeven.

De regering, de noodzaak erkennende van maatregelen om zich tegen een binnenlandse staatsgreep van communistische kant te verzetten, heeft zich op het standpunt gesteld, dat van een heroprichting van de Bijzondere Vrijwillige Landstorm geen sprake kan zijn. Men heeft daarmee van de zijde der christelijke partijen de spot gedreven, er aan herinmerendie, dat het de Bijzondere Vrijwillige Landstorm is geweest, die het revolutiegevaar in 1918 heeft bedwongen. Dat alleen moest inderdaad al voldoende zijn om te begrijpen dat de Bijzondere Vrijwillige Landstorm niet het aangewezen orgaan is om in deze tijd op te treden. Als het er om te doen is om tot een zo sterk en breed mogelijke af weer tegen het binnenlandse gevaar van het communisme te komen, kiest men niet een weg waartegen bij een zo belangrijke groep, van het volk als de socialistische, bezwaren kunnen bestaan. En men ondervangt die bezwaren zeker niet door in een circulaire de opmerking te maken dat tegenwoordig ook leden van de P.v.d.A. tot de Bijzondere Vrijwiiiige Landstorm kunnen worden toegelaten. Dat men de zaak zo aanpakt is op zichzeif al een bewijs van gebrek aan tact en wat nog veel erger is tevens een bewijs dat men de ernst van de situatie niet begrijpt, omdat men er anders van doordrongen zou zijn, dat men alles moet nalaten wat diegenen, die zonder communist te zijn het communisme hebben gesteund de weg terug moeilijk te maken.

Maar het is bovendien niet waar, dat de bezwaren tegen de Bijzondere Vrijwillige Landstorm alleen bij de socialisten van voor de oorlog leefden. Ook buiten die kringen werden zij door velen gedeeld. De Bijzondere Vrijwillige Landstorm was voor hen een uiting van dat romantische nationalisme waartegenover zij gereserveerd stonden. En voorzover zij christenen waren hadden zij ernstig bezwaar tegen de vlotheid en het gemak waarmede in de kringen van de Bijzondere Vrijwillige Landstorm met het drievuldig snoer God, Nederland en Oranje werd geopereerd.

Een ander bezwaar tegen de Bijzondere Vrijwillige Landstorm is dat dit instituut Zich te veel in de particuliere sfeer bewoog. Gezagshandhaving is een zaak van de Overheid. Daarom is er geen plaats voor alles wat aan particuliere weercorpsen doet denken. Ook om die reden verdient het toejuiching dat de regering deze zaak geheel in eigen hand wil houden.

In deze dagen kan met het weer horen verkondigen dat alleen het christelijk geloof wezenlijk weerstand tegen het communisme kan bieden. In de diepste zin ben ik het daarmee eens, zoals ik er ook van overtuigd ben, dat het socialisme tot zijn rijkste ontplooiing zal komen wanneer het christelijk is gefundeerd. Intussen is het alleen maar wanneer en voorzover het ons in het geloof geschonken wordt. Het enkele feit dat wij ons christenen noemen is geen waarborg dat wij ons dienovereenkomstig gedragen zullen. Ik begrijp niet dat het na wat wij in de bezettingstijd hebben meege-

maakt nog nodig is elkaar daaraan te herinneren. En het is zeker niet zo, dat alleen en zo wordt het toch blijkbaar bedoeld van de christelijkè partijen het waarachtige verzet tegen het communisme is te verwachten.

En hoe is het met deze houding te rijmen, dat men een nationaal kabinet, waarin alle anti-communistische groepen samenwerken, de aangewezen oplossing vindt? Dan aanvaardt men toch immers de samenwerking met partijen die men ten aanzien van hun principiële weerstand tegen het communisme niet helemaal vertrouwt? Is dan de houding van de socialisten, die zich er tegen verzetten een nationaal kabinet als

de' vanzelfsprekende oplossing te aanvaarden, omdat deze niet de waarborgen biedt voor een vooruitstrevende politiek, die zij tegenover het opdringende communiisme noodzakeiijk vinden, niet veel consequenter?

Hoe kunnen de christelijke partijen bovendien medewerking verwachten van een partij als de P.v.d.A., zolang zij niet moede worden de geloofsoprechtheid en geloofstrouw van de christenen, die zich achter die partij stellen, in discrediet te brengen? Neen, voordat er zelfs maar te praten valt over de mogelijkheid van een kabinet van bredere samenstelling, zullen zij hun houding radicaal moeten herzien. v. W.

Michel Angelo

Faaschen, Faaschen, luide klinke

nu de slag van lerke en vinke, nu de stem van

mensche en dier! Faaschen, Faaschen,

wijdt het vier.

wijdt het licht en pint de lampen, laat den verschen

wierook dampen: Hallelujah,

’t jok is af

van de dood en

van het graf!

GUIDO GEZELLE

DB VERREZEN CHRISTUS

Paaschen, Faaschen, opgestanden

is de God, dien booze handen hadden aan het

kruis gedaan: Faaschen, Faaschen,

vrij voortaan.

heeft Hij hout en steen en ijzer

overwonnen, die, verrijzer, Hallelujah,

één uit al.

leeft en immer

leven zal!

Faaschen, Faaschen, dwaze mannen

dachten Hem in ’t graf te spannen, met Filatus’

zegelmerk:

Faaschen, Faaschen,

ijdel werk, ijdel waken: God almachtig is verrezen.

eigenkr achtig, Hallelujah,

dóór den steen, eer de zonne in

-’t oosten scheen.

Faaschen, Faaschen, luide klinke

nu de taal van lerke en vinke, nu de taal van

mensche en dier! Faaschen, Faaschen,

wijdt het vier.

wijdt het licht en spijst de lampen, laat den blauwen wierook dampen: Hallelujah,

God is groot: overwinnaar

van de dood!