is toegevoegd aan uw favorieten.

Tijd en taak; religieus-socialistisch weekblad, jrg 52, 1955, no 6, 12-02-1955

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

\ volheid. Psalm 24:1

en Taah /

ONAFHANKELIJK WEEKBLAD VOOR EVANGELIE EN SOCIALISME

VERSCHIJNT 50 MAAL PER JAAR 52STE JAARGANG VAN „DE BLIJDE WERELD”

Zaterdag 12 Februari 1955 No. 6

Redactie; ds. J. J. Buskesjr. ds. L. H. Ruitenberg

dr. J. G. Bomhofif Redactie-Secr.: Roerstraat 48®

Amsterdam-Zuid Telefoon 724386 p/a dr. J. G. Bomhofif

Vaste medewerking van prof. dr. W. Banning J. Htolsebosch H. van Veen

dr. M. V. d. Voet ds. H.J.deWijs Mej. dr. M. H. v. d. Zeyde

perjaarfS,—; halfjaar 2,75; kwartaalf I,soplus f 0,15 incasso. Losse nrsfO,ls; Postgiro 21876; Gem.giro V 4500; Adm. N.V. De Arbeiderspers, Hekelveld 15, Amsterdam-C; Postbus 800

Mag een mens lid van de PvdA zijn?

Een van de weekbladen, waarvan de naam mij moeizaam uit de pen vloeit, is bezig een aanval op de VPRO op te bouwen. Nu gaat het er mij hier niet om, deze omroep te verdedigen. Onder het opschrift „Mag VPROdirecteur geen PvdA-lid zijn?” construeert het blad van 29 Januari een figuur, die van wijder strekking is dan alleen de omroep-wereld. En daarom ga ik er hier op in. Ik wil een sluipend gif signaleren, dat én het politieke leven dreigt te verlammen én de vrijheid van mensen aantast.

De figuur, die hier geschilderd wordt, is deze: sinds ds. Spelberg in een (overigens voor particulier gebruik bestemde) brief aan een VPRO-lid meegedeeld heeft, dat hij overtuigd lid van de PvdA is, vraagt men zich in rechtse kringen af, of deze omroep wel te vertrouwen is. Want, aldus de redenering, de PvdA moge zijn leden in godsdienstig opzicht vrijlaten, zij houdt er voor de rest van het leven „wel degelijk zeer speciale opvattingen omtrent iedere sector van het leven op na.” Immers: „zij heeft haar eigen vakbeweging, haar eigen banken, haar eigen coöperaties, haar eigen radio, haar eigen kranten en uitgeverijen, kortom, wat men voor de oorlog ironisch noemde, haar eigen geitenfokvereniging. Ook de PvdA is niet zo maar een politieke partij voor de politieke bedrijvigheid.” „Dominee Spelberg heeft zich in zijn antwoord aan de briefschrijver zelf een overtuigd lid van de PvdA genoemd. En het is bijna uitgesloten dat een overtuigd PvdAlid zich niet in bijna al zijn opvattingen door PvdA-inzichten laat leiden.” Ziehier een staaltje van reactionnair denken. Een poging om een beweging (de

VPRO) te disqualificeren in zijn leider door een beeld op te hangen van zijn verbindingen, die kant noch wal raken. Dit is mccarthyisme in pure vorm; hij hoort dó,ó,rbij, hij moet dus zó zijn. Hoe ds. Spelberg de zaak ziet, och dat wordt niet gevraagd. Hij is getekend. Dat is voor de reactionnairen in Nederland voldoende. Nu behoef ik voor onze lezers niet uiteen

te zetten waarom dit Haagse-Postbeeld van de PvdA volstrekt fout is. Wij weten, dat de PvdA geen eigen vakbeweging heeft en dat er geen enkele band tussen de PvdA en het NVV bestaat, behalve dan, dat vele leden van het NVV (zou het 10% zijn?) lid van de PvdA zijn. De PvdA heeft geen enkele bank, zij heeft met de coöperaties niets te maken. Zij heeft alleen deel aan één dagblad, samen met anderen. Zij heeft geen radio, al is er één radiovereniging, die van haar kant verklaard heeft in politicis de PvdA-richting te zijn toegedaan.

Men kan dit weten, maar men wil het niet weten, want slechts door het valse beeld op te roepen kan men de eis stellen dat aan de leiding van algemene organen geen leden van de PvdA kunnen deelnemen.

Hiermee wil men bereiken, dat de PvdA teruggedrongen wordt tot een geïsoleerde secte. Men wil haar laten verschrompelen tot een club fanatici, waarmee men gauw klaar is.

Het is goed, hier de aandacht op te vestigen, want bij allerlei gelegenheden duikt deze neiging op. Men kan de neiging treffen in de kerken, in het culturele leven. Liever maar geen spul, denkt men. Dus geen lid van de PvdA. En als maar vaak genoeg het beeld van de allround socialis-

tisch gedresseerde partijganger herhaald wordt, gaan ook de beter willenden, uit laffe gemakzucht, instemmen met de roep, dat voor een bepaalde functie men maar liever geen lid van de PvdA moet nemen. Vanwege de weerstanden, zegt men dan. Daarmee doet men het politieke leven grote schade. Daardoor worden immers de mensen, die vrij staan, die een vrij oordeel hebben, verlokt „neutraal” te blijven en wordt de politiek een zaak van beroepsmensen en van hen, die „geen kwaad kunnen.” De grote betekenis van de ontwikkeling na de 2e wereldoorlog is juist geweest, dat met name de PvdA dit beeld niet vertoonde en daardoor de politiek in Nederland weer tot een interessante zaak werd. Laten wij oppassen voor de neiging, om de politiek terug te dringen, door de mensen die hun sympathie willen verklaren, niet in hun bestaan te treffen of hun faam te bezoedelen.

Niet alleen, dat het politieke leven schade zou lijden, ook de vrijheid van de mens wordt door deze neiging bedreigd. De vrijheid nl. om uitdrukking te geven aan zijn staatkundige overtuiging. Wie lid van een partij wordt, geeft geen vrijheid kwijt, maar geeft uitdrukking aan zijn vrijheid. In een democratische partij krijgt niemand voorgeschreven, wat hij te denken of te zeggen heeft. Wie afwijkende meningen heeft, wordt gaarne in het beraad betrokken, vaak met een lankmoedigheid die voor machtsfiguren (zo ziet men de politicus immers) onbegrijpelijk is.

De aanval op ds. Spelberg werd terecht door hem, althans in „Vrije Geluiden”, niet beantwoord. Wij gaan er alleen op in, om te zeggen, dat op deze lijn de vraag gewettigd wordt of wel ooit een mens lid van de PvdA mag worden. En op deze lijn zou steeds met néén geantwoord moeten worden. Want vrijwel elk mens staat ergens in een positie, die hem „kwetsbaar” maakt.

Wil men de PvdA aanvallen goed, dan op de punten waar het om' gaat: op zijn program, zijn daden, zijn handelingen. Maar wie spreekt als het rosé Haagse blad uit Amsterdam verraadt slechts dat het hem niet gaat om discussie, maar om denuntiatie. Hij verdient verachting. L. H. R.