is toegevoegd aan uw favorieten.

Het leeskabinet; mengelwerk tot gezellig onderhoud voor beschaafde kringen, 1863, 01-01-1863

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stelde met de eigenschap van vele Duitschers, orn de hem toegezwaaide loftuitingen door de daad, dat is door een buitengewoon drinkgeld, te overtreffen ; maar Maghella had hem zijn voorschot zoo toegemeten, dat ieder denkbeeld aan mildheid verdwijnen moest.

De kamenier en vertrouwelinge van Januaria, eene reusachtige dochter van de Abruzzen, die den vroegeren aanbidder van hare meesteres juist niet met aanmoedigende blikken beschouwde, meldde Valkenburg aan, en kwam terug met het berigt, dat Eccellenza den volgenden dag op het bezoekuur welkom zou zijn.

Zuchtend greep Valkenberg naar zijne brieventasch, om er een rooskleurig papier uit de nemen, waarop eene sierlijke hand het volgende geschreven had: „ Januaria di Massano zou mij geen grooter bewijs van hare vriendschap kunnen geven, dan wanneer zij mij nog heden in onze villa te Torre del Greco bezocht. Het overige berigt brenger dezes mondeling. Miranda Pagani."

//Geef dit de marchesa," zeide Valkenberg tot de kamenier , en reikte haar het briefje toe.

Hij werd terstond in Januaria's boudoir geroepen. De kamenier, die even aan de deur bleef staan, ontving van de dame een wenk om zich niet te verwijderen. De marchesa, geheel in eene wolk van Oost-Indisch mouselin gehuld, zag verbaasd en onrustig nu eens het papier, dan eens Valkenberg aan. De laatste trachtte aan zijne gebaren en blikken zooveel mogelijk eene uitdrukking van opgeruimdheid en vertrouwen te geven , doch voelde maar duidelijk, dat hem dit niet bijzonder wilde gelukken.

«Er is toch geen ongeluk gebeurd?" vroeg Januaria schielijk. //Miranda had gisteren nacht, toen ik van haar afscheid nam, nog geen het minste plan om naar de villagiatura te gaan." — «O signora," antwoordde Valkenberg, ii het geluk vertoont zich dikwijls zoo onverwacht."

Januaria vestigde een doordringenden blik op den jongman ; daarop speelde een ligte glimlach om hare frissche lippen. //Is het veroorloofd te vermoeden ?" vroeg zij. „Maar dat zou eene inderdaad schielijke wijze van gehoorzamen zijn. Ik openbaarde een wensch ten opzigte van Miranda, en mijne vriendin, benevens u, maakt dien wensch in een