is toegevoegd aan uw favorieten.

De berggids; tijdschrift gewijd aan alle takken van bergsport (skisport)-officieel orgaan van de Nederlandsche Alpen-Vereeniging, 1959, 1959

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Noordwand van de Matterhorn, met rechts de Zmatt-graat.

Folo R. Feopold

bereiken, die in een kruip-door-sluip-doortaktiek worden overmeesterd. Naarmate we hoger komen gaat de berg meer van zich afbijten, het wordt steiler en de sneeuw op de rotsen wordt hoe langer hoe hinderlijker. Eigenaardig is, dat het gesteente zó is gelaagd, dat van beneden de sneeuw nauwelijks zichtbaar is, maar dat er van boven slechts een witte wereld is te zien. Gottlieb maakt zich blijkbaar enige zorgen en laat een lijntje naar beneden, dat, terwijl ik klim, voor mijn gezicht in het zelfde tempo naar boven schuifelt. „Jetzt spiel ’ioh Katz’ und Mause”, roept hij, maar de muis laat zich niet vangen en bereikt evenals de anderen het pasje, waar de route de Westwand ingaat.

Zoals in de verijsde rotsen bewijzen de stijgijzers ook hier hun diensten en knerpen als vrolijke noot in de sombere omgeving lustig de wand in. Vóór ons is nu prachtig de Italiaanse graat te zien, waarlangs de ene partij na de andere afdaalt, zo nu en dan aan het oog onttrokken door de wolkenflarden, die de berg gaan omfloersen. Na de traverse zwenken we.

nu toch wel met zijn vieren aan elkaar gebonden, weer terug naar het noorden en bereiken na enige netelige passages de Zmuttgrat weer. Hoger, steeds hoger gaat het over de rotsen, waarin de stijgijzers gretig bijten. Over een klein sneeuwkammetje scharrelen we verder totdat we plotseling in de nevels vóór ons het kruis zien staan, de top.

Onder het kruis gezeten verorberen we de kip, die we op de proviand van mejuffrouw Roelfsema hebben buitgemaakt, de botjes verdwijnen over de schouder in het mistige Italië. De wolken omringen ons geheel, zodat we het uitzicht moeten ontberen en slechts op de topgraat uitkijken, die door het record-aantal bezoekers van vandaag geheel is stukgelopen.

Ze zijn allen reeds afgedaald, zodat we heerlijk rustig de grijze leegte instaren, slechts aan deze kudde herinnerd door papieren vlaggetjes van een Italiaans alpinistengezelschap, die overal in de sneeuw zijn geprikt. De partijen, die achter ons klommen, komen nu naar boven; schitterend is de opluchting en voldoening, die