is toegevoegd aan uw favorieten.

Jaarboek van de Nederlandsche Alpen-Vereeniging, 1913, 1913

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Jungfrau. Een Bergstndie.

Door JENNY VISSER—Hooft.

Het is opmerkelijk, lioe bergen zich tegenover den menscli Verpersoonlijken, zoodat men hen bij hunne namen gaat noemen, niet als klompen vaji aarde en rots, maar als wezens in welke men een karakter wonen laat, een geheimzinnig leven vermoedt en over wier hoedanigheden van schoonheid, majesteit, verschrikkelijkheid men denkt en spreekt met dezelfde aandoeningen van bewondering, eerbied en ontzetting als waarmede men gewaagt van vrouwen, van helden en van góden.

C. VAN NIEVELT.

Irtleiding.

Als inleiding voor deze bergstudie heb ik de hieroüven aangehaalde woorden van Van Nievelt gekozen, omdat zij zoo juist de metamorphose weergeven, die een berg ten opzichte van een menschenziel kan ondergaan. Geheel individueel is en blijft deze verpersoonlijking van een levenlooze rots- en sneeuwmassa, maar desondanks zijn er toppen, die als vanzelf sprekend een ieder bekoren en wier namen, ook voor het groote publiek, meer dan ijdele klanken zijn. Door hun ligging, vorm, naam of geschiedenis trekken zij de aandacht tot zich eii het wonder geschiedt: de levenssprank wordt gewekt.

De Jungfrau is een dier bergen. Stemmen vol bewondering, eerbied en ontzetting hebben haar naam gefluisterd. Niet .slechts de ‘man, die op haar ijzige flanken den dood in ’t aangezicht heeft gestaard, of de kunstenaar, die betooverd werd door haar schoonheid, heeft haai gadegeslagen met die bijzondere aandoeningen, waarvan Van Nievelt spreekt; ook voor

3