is toegevoegd aan uw favorieten.

De bergvriend; alpinistisch tijdschrift-tweemaandelijks orgaan Sektion Holland van de "Oesterreichischer Alpenverein", jrg 1, 1952, no 1, 1952

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

m de ~H(iUenthalklamm"

„Hogere" Logica

Ëokele jaren voor at oorlojj logeerden wij in Partenkirchen iq een hotel, dat bijna alleen maai deugden bezat. Wij hadden eejj pracht-kamer met een eigen terras vol bloemen, waar je een kelijk uitzicht had op het Wetterstein-gebergte met de Alpspitze, Slechts één ding was hinderlijk; beneden ons werd in de grote zaal elke avond tot twaalf uur gedansi en dat is niet plezierig wanneer je als bergtourist ’s avonds om 10 uui onder de wol wilt liggen. Voorn] de grote trom hield ons uit de slaap. Toen ik informeerde of ten» – minste die trom niet zwijgen kou en alleen de andere instrumenteïi gebruikt konden worden zei de directeur: nee, desnoods kondejJ alle instrumenten zwijgen, maai juist de trom niet. En dus gewen» • den wij ons aan zijn rhythmisci boem boem.

In die Wetterstein, waar wij uit onze kamer tegenaan keken, hebben de Hammersbach en de Partnach diepe kloven uitgeslepen, die wel niet met de Aare- en de Rosenlauischlucht kunnen concurreren, maar toch heel imposant zijn. In de kloof van de Hammersbach, die Höllenthalklamm heet, lagen in de donkere diepte, waar de zon nooit kon doordringen, nog in Augustus grote sneeuwklompen met eigenaardige smeltvormen, die aan honingraten herinneren. Wanneer men door die dalen van de Hammersbach en van de Partnach in het gebergte doordringt, komt men in grote kommen uit, Kare, die lang geleden met sneeuw en ijs gevuld waren, door de Partnachklamm in de Grieskar, door de Höllenthalklamm in de Mathaisenkar, De voormalige gletschers hebben de Kare zover uitgeslepen, dat slechts een smalle, hoge bergrug als scheiding tussen de Kare is overgebleven, waarvan de Alpspitze (2600 m) en de Hochblassen (2700 m) de hoogste toppen zijn. Tussen die toppen kan men via de Grieskarscharte over de rug klauteren. De tocht Höllenthalklamm-Mathaisenkar-bergrug-Grieskar-Partnachklamm is een ideale dagtour. Van de Höllenthalthütte trokken wij dus de Mathaisenkar in, een wijds amphitheater, waar de vroegere gletscher een geweldige chaos van morenenpuin heeft achtergelaten. Ofschoon de H.hütte van mensen krioelde, was er in de wijde verlatenheid van de Kar niemand te zien. Wij waren geïmponeerd door de confrontatie met de geweldige natuurkrachten, die dit ontzagelijke tafereel hadden geschapen. Langs de rotshellingen zigzagden wij omhoog, ’n Pad was er niet, maar de Markierung in rode verfklodders op geëxponeerde rotsen voerde ons feilloos omhoog. Op de steilste plaatsen was een kabel bevestigd, zodat men zich met beide